Wykonując zgodnie z algorytmem toaletę całego ciała u pacjenta leżącego w łóżku, opiekun powinien w pierwszej kolejności użyć drugiej myjki do umycia
W tej procedurze odpowiedzią właściwą jest umycie brzucha pacjenta jako pierwszej okolicy przy użyciu drugiej myjki. Chodzi tu o zachowanie kolejności od miejsc czystszych do bardziej zanieczyszczonych oraz o ograniczenie przenoszenia drobnoustrojów po skórze chorego. W algorytmie toalety całego ciała pacjenta leżącego zwykle najpierw wykonuje się higienę górnych, bardziej „czystych” partii ciała, a potem przechodzi niżej. Druga myjka nie powinna od razu służyć do pośladków czy kończyn dolnych, bo są to okolice potencjalnie bardziej narażone na zabrudzenie potem, wydzielinami, resztkami kału lub moczu. Brzuch jest logicznym początkiem kolejnego etapu mycia tułowia. W praktyce trzeba pamiętać o odsłanianiu tylko tej części ciała, którą aktualnie myjemy, osuszaniu skóry przez delikatne dotykanie ręcznikiem, obserwacji fałdów skórnych, pępka i ewentualnych zmian na skórze. Moim zdaniem to jeden z tych szczegółów, które wydają się „małe”, ale pokazują profesjonalne podejście opiekuna. Dobra kolejność, osobne myjki i czysta woda zmniejszają ryzyko zakażeń, podrażnień i dyskomfortu pacjenta.
W toalecie całego ciała u osoby leżącej najważniejsze jest nie tylko samo umycie skóry, ale też zachowanie odpowiedniej kolejności i zasad aseptyki praktycznej. Mycie kończyn dolnych jako pierwszej okolicy drugą myjką nie pasuje do typowego algorytmu, bo nogi wykonuje się później, po umyciu brzucha i dalszych części ciała. Skóra stóp i przestrzeni międzypalcowych może być bardziej zanieczyszczona, wilgotna, czasem zmacerowana, więc rozpoczynanie od niej zwiększałoby ryzyko przenoszenia drobnoustrojów na czystsze okolice. Pośladki tym bardziej nie powinny być myte na początku drugą myjką, ponieważ okolica krzyżowo-pośladkowa znajduje się blisko odbytu i jest traktowana jako obszar bardziej brudny. Do takich miejsc przechodzi się na końcu danego etapu albo stosuje się osobne akcesoria, zależnie od procedury placówki. Kończyny górne zwykle są myte wcześniej, przy pierwszej części toalety, razem z okolicą twarzy, szyi, klatki piersiowej lub przed przejściem do niższych partii tułowia. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś układa kolejność „od góry do dołu” zbyt mechanicznie i zapomina, że algorytm uwzględnia także czystość biologiczną okolic ciała. W praktyce opiekun powinien myśleć: najpierw miejsca czystsze, potem bardziej zanieczyszczone, zawsze z poszanowaniem intymności i komfortu chorego. Dlatego przy użyciu drugiej myjki zaczyna się od brzucha, a nie od nóg, pośladków czy rąk.