Krzesło sanitarne wykorzystuje się u osób starszych i niepełnosprawnych przede wszystkim w celu
Krzesło sanitarne służy przede wszystkim do zaspokajania potrzeby wydalania, czyli oddawania moczu i stolca w bezpiecznych oraz możliwie godnych warunkach. Stosuje się je u osób starszych, osłabionych, po udarach, z niedowładami, po zabiegach operacyjnych albo u pacjentów, którzy nie są w stanie dojść do toalety lub korzystanie z klasycznego sedesu jest dla nich za trudne. Moim zdaniem to jeden z prostszych sprzętów, ale w praktyce bardzo ważny, bo zmniejsza ryzyko upadku i daje podopiecznemu więcej prywatności niż np. korzystanie z basenu w łóżku. Dobre praktyki mówią, że krzesło sanitarne powinno być ustawione stabilnie, najlepiej blisko łóżka, z zablokowanymi kółkami jeśli je posiada. Trzeba zadbać o higienę rąk, rękawiczki ochronne, osłonięcie pacjenta, opróżnienie i dezynfekcję pojemnika po użyciu oraz obserwację wydalin, np. ilości moczu, zaparć, biegunki czy domieszki krwi. Ważne jest też bezpieczne posadzenie chorego, opuszczenie odzieży, zabezpieczenie przed poślizgnięciem i zapewnienie dzwonka lub możliwości wezwania pomocy. Krzesło sanitarne nie jest głównie sprzętem do kąpieli ani transportu, tylko elementem opieki związanej z wydalaniem i zachowaniem komfortu pacjenta.
W tym pytaniu łatwo pomylić różne sprzęty pomocnicze, bo w opiece nad osobą starszą używa się ich naprawdę dużo i czasem wyglądają podobnie. Krzesło sanitarne nie służy zasadniczo do stabilizacji głowy i tułowia podczas toalety ciała. Do tego wykorzystuje się raczej odpowiednie pozycjonowanie, pasy stabilizujące zgodne z procedurą, krzesło prysznicowe, wózek kąpielowy albo pomoc drugiej osoby przy myciu. Samo krzesło sanitarne może mieć podłokietniki i oparcie, więc daje pewne podparcie, ale jego główną funkcją nie jest stabilizacja postawy podczas kąpieli czy mycia całego ciała. Przemieszczanie do wanny to też inny temat. Do transferu używa się ławeczek wannowych, podnośników, desek transferowych, mat poślizgowych albo wózków kąpielowych, zależnie od stanu pacjenta i zasad BHP. Myślenie, że każde krzesło z otworem i oparciem nadaje się do transportu do wanny, jest niebezpieczne, bo może skończyć się poślizgnięciem, utratą równowagi albo urazem opiekuna. Nie jest to również sprzęt do samodzielnego przemieszczania się do WC. Nawet jeśli niektóre modele mają kółka, to zwykle wymagają nadzoru, zablokowania hamulców i oceny ryzyka upadku. Do przemieszczania służy balkonik, wózek inwalidzki, laska, kule lub pomoc w transferze. Krzesło sanitarne ma umożliwić oddanie moczu lub stolca wtedy, gdy droga do toalety jest zbyt trudna, za długa albo zbyt ryzykowna. Właśnie dlatego zalicza się je do pomocy związanych z wydalaniem i opieką nad osobą niesamodzielną.