Istotą działania baniek bezogniowych zaordynowanych pacjentowi jest
Istotą działania baniek bezogniowych jest wytworzenie podciśnienia, które zasysa skórę i tkankę podskórną do wnętrza bańki. W wyniku tego dochodzi do przekrwienia oraz drobnego wynaczynienia krwi z powierzchownych naczyń włosowatych. Ten miejscowy odczyn traktuje się jako bodziec dla organizmu: pobudza reakcję zapalno-obronną, nasila miejscowe krążenie i według klasycznego ujęcia zwiększa wytwarzanie ciał odpornościowych. Czyli nie chodzi tylko o to, że skóra robi się czerwona, ale o głębszą reakcję tkanek na kontrolowany bodziec mechaniczny. W praktyce bańki bezogniowe stosuje się np. pomocniczo przy infekcjach dróg oddechowych, bólach mięśniowych czy stanach przeciążeniowych, ale zawsze zgodnie ze zleceniem i po ocenie przeciwwskazań. Trzeba sprawdzić stan skóry, temperaturę, ogólną wydolność pacjenta, skłonność do krwawień i przyjmowane leki przeciwkrzepliwe. Moim zdaniem to jest ważne, bo sam zabieg wygląda prosto, ale źle wykonany może zostawić nadmierne krwiaki, ból albo uszkodzenie skóry. Dobra praktyka to obserwacja reakcji pacjenta, nieprzedłużanie czasu zabiegu i dokładne udokumentowanie wykonanej czynności.
W przypadku baniek bezogniowych łatwo pomylić ich działanie z innymi zabiegami fizykalnymi, zwłaszcza z ogrzewaniem ciała albo zabiegami typowo poprawiającymi komfort oddychania. Bańki nie mają na celu podniesienia ciepłoty całego organizmu. Nie jest to kąpiel rozgrzewająca ani zabieg, który przez wzrost temperatury ciała miałby bezpośrednio przyspieszać zwalczanie infekcji. Gorączka i termoregulacja to osobny mechanizm fizjologiczny, a sztuczne ogrzewanie całego pacjenta mogłoby być wręcz niebezpieczne, szczególnie u osób starszych, odwodnionych albo z chorobami krążenia. Samo zaczerwienienie skóry też nie tłumaczy pełnej istoty zabiegu. Rumień i lepsze ukrwienie są widocznym skutkiem działania podciśnienia, ale sedno polega na wynaczynieniu niewielkiej ilości krwi z powierzchownych naczyń włosowatych i wywołaniu miejscowego odczynu obronnego. To taka różnica, niby subtelna, ale w testach bardzo istotna. Bańki nie rozszerzają bezpośrednio dróg oddechowych jak leki wziewne, nie działają jak bronchodilatatory i nie zastępują inhalacji, oklepywania czy drenażu ułożeniowego przy zalegającej wydzielinie. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro bańki często kojarzą się z przeziębieniem i kaszlem, to automatycznie przypisuje się im działanie na oskrzela. W rzeczywistości ich mechanizm jest miejscowy, skórno-naczyniowy i odczynowy. W opiece medycznej trzeba więc pamiętać o wskazaniach, przeciwwskazaniach, obserwacji skóry oraz o tym, że zabieg wykonuje się zgodnie ze zleceniem, a nie jako dowolny sposób leczenia infekcji.