Zgodnie z algorytmem mycia osoby chorej leżącej w łóżku opiekun powinien wykonać podmycie pacjentki
W algorytmie toalety całego ciała osoby leżącej podmycie pacjentki wykonuje się po ułożeniu jej na basenie, bo wtedy czynność jest bezpieczna, higieniczna i technicznie możliwa do przeprowadzenia bez moczenia pościeli. Basen zabezpiecza łóżko przed zabrudzeniem wodą, moczem lub wydzielinami, a jednocześnie pozwala pacjentce oddać mocz czy stolec, jeśli pojawi się taka potrzeba w trakcie toalety. W praktyce opiekun powinien najpierw zadbać o intymność, zasłonić pacjentkę, założyć rękawiczki, przygotować czystą wodę, myjkę lub gaziki i dopiero wtedy ułożyć basen. Podmywanie u kobiety wykonuje się ruchem od spojenia łonowego w kierunku odbytu, czyli od przodu do tyłu. To bardzo ważna zasada profilaktyki zakażeń układu moczowego, bo nie przenosimy drobnoustrojów z okolicy odbytu w stronę cewki moczowej. Moim zdaniem to jeden z tych elementów, które trzeba nie tylko znać z algorytmu, ale też rozumieć praktycznie: chodzi o komfort, godność pacjentki, ochronę skóry i ograniczenie ryzyka zakażenia. Po podmyciu okolice intymne należy dokładnie osuszyć, ponieważ wilgoć sprzyja odparzeniom i maceracji naskórka.
W tej czynności łatwo pomylić zwykłą kolejność mycia poszczególnych części ciała z właściwym wykonaniem toalety okolic intymnych. Sam fakt, że wcześniej umyto brzuch pacjentki, nie oznacza jeszcze, że można od razu przejść do podmycia. Trzeba przygotować warunki techniczne, czyli przede wszystkim ułożyć pacjentkę na basenie, zabezpieczyć pościel i zapewnić jej intymność. Inaczej można zamoczyć łóżko, zabrudzić bieliznę pościelową, a pacjentka będzie czuła się skrępowana i niekomfortowo. Z mojego doświadczenia takie drobne pominięcia w algorytmie potem robią największy bałagan przy łóżku chorego.
Mycie pleców również nie jest punktem odniesienia dla podmycia. Plecy zwykle myje się po zmianie pozycji pacjenta, często przy ułożeniu na boku. To inny etap toalety i nie zastępuje przygotowania do higieny krocza. Okolice intymne wymagają osobnych rękawiczek lub myjki, czystej wody oraz zachowania kierunku mycia od przodu do tyłu, szczególnie u kobiety. Chodzi nie tylko o czystość, ale też o profilaktykę zakażeń, odparzeń i uszkodzeń skóry.
Błędne jest też myślenie, że podmycie należy wykonać przed zmianą wody w misce. Woda używana do mycia ciała po wcześniejszych etapach może być już zanieczyszczona, chłodna i nieodpowiednia do tak wrażliwej okolicy. Dobra praktyka pielęgnacyjna mówi, że do toalety intymnej stosuje się czystą wodę i czyste przybory, a po wykonaniu czynności usuwa się basen, osusza skórę i porządkuje stanowisko pracy. Najważniejsze jest więc nie mechaniczne zapamiętanie, że coś jest po brzuchu albo po plecach, tylko zrozumienie, że podmycie pacjentki wykonuje się wtedy, gdy jest ona prawidłowo ułożona na basenie i opiekun może zachować zasady higieny, bezpieczeństwa oraz poszanowania godności chorej osoby.
Mycie pleców również nie jest punktem odniesienia dla podmycia. Plecy zwykle myje się po zmianie pozycji pacjenta, często przy ułożeniu na boku. To inny etap toalety i nie zastępuje przygotowania do higieny krocza. Okolice intymne wymagają osobnych rękawiczek lub myjki, czystej wody oraz zachowania kierunku mycia od przodu do tyłu, szczególnie u kobiety. Chodzi nie tylko o czystość, ale też o profilaktykę zakażeń, odparzeń i uszkodzeń skóry.
Błędne jest też myślenie, że podmycie należy wykonać przed zmianą wody w misce. Woda używana do mycia ciała po wcześniejszych etapach może być już zanieczyszczona, chłodna i nieodpowiednia do tak wrażliwej okolicy. Dobra praktyka pielęgnacyjna mówi, że do toalety intymnej stosuje się czystą wodę i czyste przybory, a po wykonaniu czynności usuwa się basen, osusza skórę i porządkuje stanowisko pracy. Najważniejsze jest więc nie mechaniczne zapamiętanie, że coś jest po brzuchu albo po plecach, tylko zrozumienie, że podmycie pacjentki wykonuje się wtedy, gdy jest ona prawidłowo ułożona na basenie i opiekun może zachować zasady higieny, bezpieczeństwa oraz poszanowania godności chorej osoby.