Podczas wykonywania pomiaru ciśnienia tętniczego krwi pacjentowi leżącemu na oddziale szpitalnym opiekun stwierdził, że wynik pomiaru wykazuje bardzo wysokie wartości. O wyniku pomiaru powinien natychmiast poinformować
W takiej sytuacji opiekun powinien natychmiast poinformować pielęgniarkę dyżurną, bo bardzo wysokie ciśnienie tętnicze może być objawem stanu zagrożenia zdrowia, np. przełomu nadciśnieniowego, ryzyka udaru mózgu, zawału serca albo ostrej niewydolności krążenia. Opiekun medyczny może wykonać pomiar, obserwować pacjenta i zauważyć niepokojące objawy, ale nie podejmuje sam decyzji terapeutycznych. Zgodnie z dobrą praktyką pracy w zespole terapeutycznym wynik odbiegający od normy trzeba szybko przekazać osobie odpowiedzialnej za dalszą ocenę, czyli pielęgniarce. Ona może powtórzyć pomiar, ocenić stan pacjenta, sprawdzić objawy towarzyszące, np. ból głowy, duszność, ból w klatce piersiowej, zaburzenia widzenia, a następnie powiadomić lekarza i udokumentować zdarzenie. W praktyce warto też zadbać, żeby pomiar był wykonany poprawnie: odpowiedni mankiet, kończyna na wysokości serca, pacjent w spoczynku, bez rozmowy w trakcie pomiaru. Moim zdaniem to jeden z tych momentów, gdzie szybka reakcja jest ważniejsza niż długie zastanawianie się, czy wynik na pewno jest idealnie zmierzony. Jeśli wartości są bardzo wysokie, informacja musi trafić do pielęgniarki dyżurnej od razu.
Jeżeli przy bardzo wysokim wyniku ciśnienia opiekun informuje rodzinę pacjenta, innego opiekuna albo nawet innego pacjenta, to omija właściwą drogę postępowania w oddziale. Rodzina nie jest osobą odpowiedzialną za bieżące decyzje medyczne na dyżurze. Oczywiście bliscy mogą być później poinformowani zgodnie z prawami pacjenta i zasadami dokumentacji, ale nie powinni być pierwszym adresatem alarmującego wyniku. Takie działanie opóźnia reakcję personelu medycznego i może naruszać tajemnicę zawodową, zwłaszcza gdy rozmowa odbywa się przy innych osobach. Przekazanie informacji innemu opiekunowi także nie rozwiązuje problemu, bo opiekun medyczny nie ma kompetencji do oceny potrzeby leczenia farmakologicznego, zlecania leków czy podejmowania decyzji diagnostycznych. Może pomóc, zabezpieczyć pacjenta, obserwować go, ale ścieżka służbowa prowadzi do pielęgniarki dyżurnej. Informowanie innego pacjenta jest już zupełnie nieprawidłowe: narusza prywatność chorego, wprowadza chaos i nie daje żadnej korzyści medycznej. Częsty błąd myślowy polega na tym, że ktoś traktuje pomiar ciśnienia jak zwykłą czynność techniczną, a nie element oceny stanu pacjenta. Tymczasem wynik bardzo wysoki to informacja kliniczna. Trzeba ją szybko przekazać osobie, która ma odpowiednie kwalifikacje, dostęp do dokumentacji i możliwość uruchomienia dalszego postępowania. Z mojego doświadczenia w nauce zawodu wynika, że właśnie takie proste decyzje organizacyjne często decydują o bezpieczeństwie pacjenta.