Podczas wymiany jednoczęściowego worka stomijnego pacjentce siedzącej na wózku inwalidzkim opiekun powinien przyklejać część przylepną worka, zaczynając od
Przyklejanie części przylepnej worka stomijnego u pacjentki siedzącej na wózku należy zaczynać od dołu, ponieważ tak najłatwiej uzyskać szczelne i równe przyleganie płytki lub przylepca do skóry wokół stomii. W pozycji siedzącej skóra brzucha może tworzyć fałdy, a treść jelitowa lub moczowa działa zgodnie z grawitacją, czyli spływa w dół. Jeśli najpierw dobrze dociśniemy dolną część przylepca, zmniejszamy ryzyko podciekania pod worek, odklejania się sprzętu i podrażnienia skóry. Moim zdaniem to jeden z tych drobnych szczegółów techniki, który w praktyce robi dużą różnicę. Dobra praktyka pielęgnacji stomii zakłada, że skóra musi być czysta, sucha, bez resztek pasty czy zmywacza, a otwór w przylepcu powinien być dopasowany do wielkości stomii, zwykle z niewielkim luzem, żeby nie uciskać śluzówki. Po przyklejeniu od dołu stopniowo dociska się przylepiec ku górze i na boki, wygładzając go palcami. Warto przytrzymać dłoń na przylepcu przez kilkadziesiąt sekund, bo ciepło ręki poprawia aktywację kleju. U pacjentki na wózku trzeba też zadbać o stabilną pozycję, intymność, rękawiczki jednorazowe oraz obserwację skóry wokół stomii: czy nie ma zaczerwienienia, maceracji, nadżerek albo cech zakażenia.
Przy wymianie jednoczęściowego worka stomijnego łatwo pomyśleć, że najwygodniej zacząć od góry albo od jednego z boków, bo wtedy opiekun lepiej widzi pole pracy. W praktyce jednak taka technika nie jest najlepsza, szczególnie u osoby siedzącej na wózku inwalidzkim. Gdy przyklejanie zaczyna się od góry, dolna część przylepca może później ułożyć się nierówno, a właśnie tam najczęściej pojawia się problem z podciekaniem treści stomijnej. Treść jelitowa lub moczowa, zależnie od rodzaju stomii, naturalnie przemieszcza się w dół, więc dolny brzeg przylepca musi być bardzo dobrze uszczelniony. Z mojego doświadczenia wynika, że niedociśnięty dół worka to szybka droga do odparzeń i przykrego zapachu, a pacjent traci wtedy poczucie bezpieczeństwa. Rozpoczynanie od lewego albo prawego boku też nie jest zalecane jako podstawowa zasada. Może powodować krzywe napięcie przylepca, marszczenie się materiału i powstawanie małych kanalików, przez które treść będzie podchodziła pod płytkę. Typowy błąd myślowy polega na skupieniu się tylko na tym, żeby worek był przyklejony prosto, a nie na tym, gdzie powstaje największe ryzyko nieszczelności. W standardowej pielęgnacji stomii liczy się kolejność: przygotowanie skóry, dopasowanie otworu, przyklejenie od dołu, a potem stopniowe wygładzenie ku górze i na boki. To jest bardziej techniczne niż się wydaje, ale bardzo pomaga w ochronie skóry i komforcie podopiecznej.