Prawidłowy sposób karmienia podczas posiłków pacjenta polega na
W tej odpowiedzi ujęto cały, bezpieczny schemat karmienia pacjenta niesamodzielnego, dlatego jest ona właściwa. Podłożenie serwety pod brodę chroni odzież i pościel przed zabrudzeniem, ale też pokazuje dbałość o godność chorego. Pokarmy płynne podaje się powoli łyżką, małymi porcjami, obserwując czy pacjent połyka i czy nie pojawia się kaszel, krztuszenie, zaleganie pokarmu w jamie ustnej albo duszność. To szczególnie ważne u osób po udarze, z niedowładami, otępieniem czy dysfagią. Pokarmy stałe trzeba pokroić na małe porcje i dopiero wtedy podawać, najlepiej w tempie dostosowanym do pacjenta. Nie należy się spieszyć, bo posiłek to nie wyścig, a ryzyko zachłyśnięcia jest realne. Po jedzeniu trzeba zadbać o higienę jamy ustnej, czyli umyć zęby lub protezę, usunąć resztki pokarmowe i wytrzeć usta. Z mojego doświadczenia właśnie te końcowe czynności są czasem pomijane, a są bardzo ważne: zapobiegają próchnicy, stanom zapalnym, przykremu zapachowi z ust oraz aspiracji resztek pokarmu. Dobra praktyka obejmuje też wygodną pozycję siedzącą lub półsiedzącą, sprawdzenie temperatury posiłku, kontakt słowny z pacjentem i obserwację jego reakcji przez cały czas karmienia.
Niepełne odpowiedzi zwykle wynikają z myślenia, że karmienie pacjenta to tylko samo podanie jedzenia. W praktyce opiekuńczej jest to cała procedura, która obejmuje przygotowanie pacjenta, bezpieczne podanie posiłku oraz czynności po zakończeniu jedzenia. Pominięcie serwety pod brodą może wydawać się drobiazgiem, ale w standardach opieki higiena i komfort pacjenta są tak samo ważne jak samo żywienie. Serweta chroni ubranie, pościel i skórę przed zabrudzeniem, a przy tym zmniejsza poczucie wstydu u osoby niesamodzielnej. Samo pokrojenie pokarmów stałych też nie wystarczy, jeżeli nie zaznaczono, że mają być to małe porcje i że trzeba je pacjentowi podać w kontrolowany sposób. Zbyt duże kawałki zwiększają ryzyko zakrztuszenia, zalegania pokarmu w policzkach i aspiracji do dróg oddechowych. Podawanie płynów powoli łyżką jest dobrą zasadą, ale musi być połączone z obserwacją połykania, pozycji ciała i reakcji chorego. Błędem jest też ograniczenie czynności po posiłku wyłącznie do wytarcia ust albo tylko do umycia zębów. Higiena jamy ustnej i wytarcie ust powinny iść razem, bo resztki pokarmowe mogą powodować stany zapalne, zakażenia, uszkodzenia śluzówki, a u pacjentów leżących nawet sprzyjać zachłyśnięciu. Moim zdaniem najłatwiej zapamiętać to tak: najpierw zabezpiecz pacjenta, potem karm mało i powoli, a na końcu posprzątaj i zadbaj o jamę ustną. To jest proste, ale w pracy przy łóżku chorego robi ogromną różnicę.