W przypadku stosowania worka z lodem, między kolejnymi zabiegami należy zachować przerwę trwającą minimum
Odpowiedź 60 minut jest właściwa, bo przy stosowaniu worka z lodem skóra i głębiej położone tkanki potrzebują czasu, żeby wrócić do prawidłowego ukrwienia i temperatury. Zimno powoduje zwężenie naczyń krwionośnych, zmniejsza obrzęk, ból i reakcję zapalną, ale zbyt częste przykładanie lodu może doprowadzić do odmrożenia, niedokrwienia skóry albo uszkodzenia zakończeń nerwowych. Dlatego w dobrej praktyce pielęgnacyjnej między kolejnymi zabiegami zimnem zachowuje się minimum 60 minut przerwy. Moim zdaniem to jedna z tych zasad, które łatwo zapamiętać, ale w praktyce trzeba jej naprawdę pilnować, szczególnie u osób starszych i z zaburzeniami czucia. Worek z lodem nie powinien leżeć bezpośrednio na skórze, tylko przez ręcznik, pieluchę tetrową albo specjalny pokrowiec. Trzeba też kontrolować kolor skóry, czucie, reakcję bólową i ogólny komfort pacjenta. Jeżeli skóra robi się bardzo blada, sina, marmurkowata albo pacjent zgłasza pieczenie i drętwienie, zabieg przerywa się od razu. W praktyce worek z lodem stosuje się np. przy stłuczeniach, obrzękach pourazowych, po niektórych zabiegach albo w celu ograniczenia miejscowego stanu zapalnego, ale zawsze zgodnie ze zleceniem i zasadami bezpieczeństwa.
Przy worku z lodem najważniejsze nie jest tylko to, żeby schłodzić bolące miejsce, ale żeby zrobić to bezpiecznie dla skóry, naczyń krwionośnych i nerwów. Zbyt krótka przerwa między zabiegami, taka jak 15, 30 czy nawet 45 minut, może wydawać się rozsądna, bo pacjent często mówi, że zimno mu pomaga i chce powtórzyć okład szybciej. To jest jednak typowy błąd myślowy: skoro coś zmniejsza ból, to więcej i częściej będzie lepiej. W zabiegach fizykalnych tak to nie działa. Zimno wywołuje skurcz naczyń, spowalnia miejscowy metabolizm tkanek i zmniejsza przewodnictwo nerwowe. Organizm musi mieć czas, aby przywrócić prawidłowe ukrwienie, inaczej rośnie ryzyko wychłodzenia tkanek, odmrożenia powierzchownego, podrażnienia skóry albo zaburzeń czucia. Minimalna przerwa powinna wynosić 60 minut. Krótsze odstępy są szczególnie ryzykowne u pacjentów z cukrzycą, miażdżycą, niedowładami, obniżonym kontaktem logicznym czy zaburzeniami czucia, bo taka osoba może za późno zgłosić ból, pieczenie albo drętwienie. Z mojego doświadczenia, w opiece łatwo skupić się na samym czasie trzymania worka z lodem, a zapomina się o obserwacji skóry przed, w trakcie i po zabiegu. Dobra praktyka to zabezpieczenie skóry materiałem, sprawdzanie reakcji miejscowej i zachowanie pełnej godzinnej przerwy przed następnym chłodzeniem.