Podopiecznej po wszczepieniu endoprotezy stawu biodrowego podczas wykonywania czynności samoobsługowych pomocny będzie przybór
W tej sytuacji najbardziej przydatny jest przybór do zakładania skarpet, czyli tzw. pomocnik do skarpet. Po wszczepieniu endoprotezy stawu biodrowego pacjentka przez pewien czas musi unikać nadmiernego zgięcia w stawie biodrowym, zwykle nie zaleca się przekraczania kąta około 90°, a także zakładania nogi na nogę, gwałtownego skręcania kończyny do środka i głębokiego pochylania się. Zakładanie skarpet bez przyboru właśnie prowokuje takie ruchy: schylanie tułowia, przyciąganie stopy do siebie albo rotację biodra. Przybór do skarpet pozwala wsunąć skarpetę na specjalną rynienkę i za pomocą pasków naciągnąć ją na stopę bez niebezpiecznego pochylania. To jest zgodne z zasadami bezpiecznej samoobsługi po endoprotezoplastyce biodra i z praktyką rehabilitacyjną. Moim zdaniem to jeden z tych prostych sprzętów, które realnie zwiększają samodzielność pacjenta, a przy okazji zmniejszają ryzyko zwichnięcia endoprotezy. W opiece warto też pamiętać o podwyższeniu siedziska, stabilnym krześle, chodziku lub kulach według zaleceń fizjoterapeuty oraz o edukacji, żeby pacjentka nie spieszyła się przy ubieraniu.
Po endoprotezoplastyce stawu biodrowego najważniejsze jest myślenie nie tylko o tym, czy jakiś przybór ułatwia ubranie się, ale czy chroni operowany staw przed niewłaściwym ruchem. Typowym błędem jest skupienie się na ogólnej wygodzie, na przykład na zapinaniu suwaka czy guzików, zamiast na ograniczeniach ruchowych biodra. Przybory do suwaków i guzików są bardzo pomocne, ale głównie u osób z niedowładem ręki, chorobą Parkinsona, reumatoidalnym zapaleniem stawów, drżeniem rąk albo ograniczoną sprawnością palców. One nie rozwiązują głównego problemu po wszczepieniu endoprotezy biodra, czyli ryzyka nadmiernego zgięcia, przywiedzenia i rotacji kończyny. Podobnie przyrząd do zakładania butów z krótką rączką nie jest dobrym wyborem, bo krótka rączka zmusza pacjentkę do pochylenia się w dół. W praktyce stosuje się raczej długą łyżkę do butów, najlepiej taką, która pozwala założyć obuwie w pozycji siedzącej, z zachowaniem bezpiecznego ustawienia kończyny. Sedno pytania dotyczy samoobsługi po operacji biodra, a nie sprawności manualnej. Dlatego najlepszym rozwiązaniem jest przybór do zakładania skarpet, bo skarpety najczęściej wymagają schylania się do stopy. Z mojego doświadczenia edukacyjnego wynika, że uczniowie często wybierają akcesoria do zapinania odzieży, bo brzmią one medycznie i praktycznie, ale tutaj trzeba połączyć wiedzę z anatomii, rehabilitacji i zasad profilaktyki zwichnięcia endoprotezy. Bezpieczeństwo ruchu jest ważniejsze niż sama wygoda zapinania ubrania.