Pacjentowi ze średnim natężeniem nietrzymania moczu i maceracją skóry prącia, który porusza się samodzielnie, należy zaproponować stosowanie
W tej sytuacji najlepszym wyborem są majtki chłonne, ponieważ pacjent ma średnie natężenie nietrzymania moczu, porusza się samodzielnie i jednocześnie występuje u niego maceracja skóry prącia. Majtki chłonne dobrze sprawdzają się u osób aktywnych, chodzących, bo zakłada się je podobnie jak zwykłą bieliznę. Dają większe poczucie samodzielności i dyskrecji niż pieluchomajtki zapinane na rzepy, a przy średnim nietrzymaniu zwykle mają wystarczającą chłonność. Moim zdaniem to ważne, bo sprzęt ma nie tylko wchłaniać mocz, ale też nie przeszkadzać pacjentowi w normalnym funkcjonowaniu. Maceracja skóry prącia oznacza, że skóra jest rozpulchniona, podrażniona, często wilgotna i bardziej podatna na uszkodzenia. W takiej sytuacji zakładanie cewnika zewnętrznego na prącie mogłoby pogorszyć stan skóry, bo klej, ucisk i stały kontakt z wilgocią zwiększają ryzyko otarć, odparzeń oraz zakażenia. Dobra praktyka opiekuńcza zakłada dobór środka chłonnego do stopnia nietrzymania, mobilności pacjenta, stanu skóry i możliwości samoobsługi. Przy majtkach chłonnych trzeba pamiętać o regularnej wymianie, kontroli skóry krocza, delikatnym myciu, dokładnym osuszaniu oraz stosowaniu preparatów ochronnych, np. kremu barierowego. Nie powinno się czekać, aż wyrób będzie całkowicie przepełniony, bo wtedy rośnie ryzyko podrażnień i nieprzyjemnego zapachu. W praktyce warto też dobrać właściwy rozmiar, bo zbyt ciasne majtki powodują ucisk, a zbyt luźne mogą przeciekać.
W przypadku tego pacjenta trzeba patrzeć nie tylko na samo nietrzymanie moczu, ale też na stan skóry i poziom samodzielności. Cewnik zewnętrzny, zarówno jednoczęściowy, jak i dwuczęściowy, bywa dobrym rozwiązaniem u niektórych mężczyzn z nietrzymaniem moczu, ale wymaga prawidłowego stanu skóry prącia. Przy maceracji, podrażnieniu albo otarciach jego stosowanie jest ryzykowne. Element mocujący lub klejący może dodatkowo uszkodzić naskórek, a szczelne przykrycie skóry utrudnia jej wysychanie. To prosta droga do nasilonych odparzeń, bólu, zakażenia skóry, a czasem nawet do miejscowych ran. Typowy błąd polega na myśleniu, że skoro mocz ma być odprowadzany do worka, to skóra będzie lepiej chroniona. Niestety, jeśli skóra prącia już jest zmacerowana, samo założenie cewnika zewnętrznego może zrobić więcej szkody niż pożytku. Wkładki urologiczne też nie są tu najlepszym wyborem. Nadają się raczej przy lżejszym nietrzymaniu moczu albo jako rozwiązanie dla osób, które mają niewielkie popuszczanie. Przy średnim natężeniu mogą szybko się przesuwać, przeciekać lub nie zapewniać odpowiedniego zabezpieczenia, zwłaszcza u pacjenta chodzącego. U mężczyzny aktywnego, samodzielnie poruszającego się, ważne jest stabilne przyleganie środka chłonnego do ciała, wygoda oraz możliwość korzystania z toalety bez dużego kłopotu. Dlatego majtki chłonne są bardziej praktyczne, bo łączą chłonność, dyskrecję i bezpieczeństwo skóry, o ile są regularnie zmieniane. Z mojego doświadczenia w nauce opieki najczęściej myli się tu dwa cele: odprowadzenie moczu i ochrona skóry. W tym zadaniu priorytetem jest jedno i drugie, ale bez dodatkowego drażnienia zmacerowanej okolicy.