Opiekun medyczny wykonał toaletę całego ciała pacjenta w łóżku. Jak powinien postąpić ze stolikiem przyłóżkowym, po wyniesieniu sprzętu?
Po zakończeniu toalety całego ciała w łóżku stolik przyłóżkowy powinien być zdezynfekowany, a dopiero potem można ułożyć na nim rzeczy pacjenta. To jest prawidłowe postępowanie, bo podczas mycia pacjenta stolik często służy jako miejsce odkładania miski, rękawiczek, kosmetyków, ręczników, środków higienicznych czy opakowań. Nawet jeśli wygląda czysto, może być skażony drobnoustrojami przeniesionymi z rąk, skóry pacjenta, wilgotnych przyborów albo zabrudzonej bielizny. W praktyce opiekun medyczny powinien najpierw wynieść sprzęt, usunąć odpady zgodnie z zasadami segregacji, a następnie zdezynfekować powierzchnię preparatem przeznaczonym do powierzchni kontaktowych. Ważny jest też czas działania środka dezynfekcyjnego, bo samo psiknięcie i natychmiastowe starcie nie zawsze daje efekt. Moim zdaniem to jeden z tych drobnych etapów pracy, które bardzo pokazują profesjonalizm. Po dezynfekcji stolik staje się bezpiecznym miejscem na okulary, wodę, telefon, chusteczki czy dzwonek przywoławczy pacjenta. Takie działanie ogranicza ryzyko zakażeń związanych z opieką zdrowotną i jest zgodne z dobrą praktyką higieniczną w placówkach medycznych oraz opiekuńczych.
Samo ustawienie stolika blisko łóżka pacjenta nie kończy prawidłowo czynności higienicznej. Dostępność stolika jest ważna, bo pacjent powinien mieć pod ręką wodę, chusteczki, okulary czy dzwonek przywoławczy, ale najpierw ta powierzchnia musi być bezpieczna mikrobiologicznie. Po toalecie całego ciała stolik mógł mieć kontakt z wilgocią, rękawiczkami, przyborami toaletowymi, zabrudzonymi opakowaniami albo pośrednio z materiałem biologicznym. Wytarcie go jednorazowym ręcznikiem też nie wystarcza, bo ręcznik usuwa głównie widoczny brud i wilgoć, a nie zapewnia dezynfekcji. Co gorsza, przy nieuważnym ruchu można tylko rozmazać zanieczyszczenia po większej powierzchni. Mycie samą wodą również jest za słabe w warunkach opieki nad osobą chorą lub niesamodzielną. Woda może usunąć część zabrudzeń mechanicznie, ale nie daje pewności redukcji bakterii, wirusów i grzybów do bezpiecznego poziomu. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro wykonywano toaletę, czyli czynność czystą i pielęgnacyjną, to otoczenie pacjenta także traktuje się jako czyste. W rzeczywistości higiena pacjenta i higiena środowiska muszą iść razem. Rzeczy osobiste pacjenta powinno się odkładać dopiero na powierzchnię po dezynfekcji, inaczej łatwo dochodzi do krzyżowego przenoszenia drobnoustrojów. Z mojego doświadczenia właśnie takie małe niedopatrzenia najczęściej psują dobrze wykonaną opiekę.