Urządzenie elektroniczne przedstawione na rycinie służy do
Na rycinie chodzi o termometr douszny, czyli elektroniczne urządzenie do pomiaru ciepłoty ciała w przewodzie słuchowym zewnętrznym. Taki termometr mierzy promieniowanie podczerwone emitowane głównie w okolicy błony bębenkowej, a wynik pokazuje w °C po kilku sekundach. To ma sens kliniczny, bo okolica błony bębenkowej jest dobrze unaczyniona i dość dobrze odzwierciedla temperaturę wewnętrzną organizmu. W praktyce opiekuna medycznego taki pomiar wykorzystuje się np. przy obserwacji gorączki, kontroli stanu pacjenta po zabiegu, infekcji, dreszczach albo nagłym pogorszeniu samopoczucia. Moim zdaniem ważne jest, żeby nie traktować tego jako zwykłego gadżetu, bo technika pomiaru naprawdę wpływa na wynik. Przed użyciem zakłada się jednorazową osłonkę na sondę, delikatnie odciąga małżowinę uszną, wprowadza końcówkę zgodnie z instrukcją producenta i czeka na sygnał pomiaru. Nie powinno się mierzyć temperatury w uchu bezpośrednio po leżeniu na tej stronie, po kąpieli, przy dużej ilości woskowiny albo przy bólu ucha, bo wynik może być zafałszowany. Dobra praktyka to także dezynfekcja elementów sprzętu zgodnie z procedurą, zapis wyniku w dokumentacji oraz zgłoszenie personelowi medycznemu wartości niepokojących, zwłaszcza gdy występują inne objawy, takie jak osłabienie, przyspieszony oddech czy zaburzenia świadomości.
To urządzenie bywa mylące, bo jest przykładane do ucha, więc część osób automatycznie kojarzy je z badaniem słuchu. Do oceny słuchu używa się jednak zupełnie innego sprzętu, na przykład audiometru, słuchawek przewodnictwa powietrznego i kostnego albo prostszych metod przesiewowych. Termometr douszny nie generuje tonów o określonej częstotliwości i natężeniu, nie bada progu słyszenia i nie pozwala ocenić niedosłuchu. On tylko rejestruje promieniowanie podczerwone i przelicza je na temperaturę ciała. Podobnie nie służy do oceny ostrości wzroku. Badanie wzroku kojarzy się z tablicą Snellena, optotypami, autorefraktometrem czy innymi narzędziami okulistycznymi, a nie z sondą wkładaną do przewodu słuchowego. Myślenie na zasadzie każde małe urządzenie elektroniczne coś bada jest tu za szerokie i prowadzi na manowce. Wykonywanie inhalacji też wymaga innego aparatu, najczęściej nebulizatora lub inhalatora, który zamienia lek albo roztwór soli w aerozol wdychany przez ustnik lub maskę. Termometr douszny nie ma komory na lek, przewodu, maski ani mechanizmu wytwarzania mgiełki. W pracy opiekuńczej warto patrzeć na budowę urządzenia i jego część roboczą: końcówka dopasowana do ucha oraz wyświetlacz z wynikiem w °C jednoznacznie wskazują na pomiar temperatury. Z mojego doświadczenia najczęstszy błąd to rozpoznawanie sprzętu tylko po miejscu użycia, a nie po zasadzie działania i przeznaczeniu.