Sprzęt przedstawiony na fotografii jest przeznaczony do
Sprzęt widoczny na fotografii to najpewniej krzesło toaletowe, nazywane też krzesłem sanitarnym albo przenośnym sedesem. Jego głównym zadaniem jest ułatwienie pacjentowi oddania stolca lub moczu w pokoju, bez konieczności dojścia do łazienki. To bardzo ważne u osób osłabionych, po udarze, z niedowładem, po operacjach, z dusznością wysiłkową albo u seniorów, którzy mają duże ryzyko upadku przy chodzeniu nocą do toalety. Moim zdaniem to jeden z prostszych, ale naprawdę praktycznych sprzętów opiekuńczych. Dobra praktyka polega na ustawieniu krzesła stabilnie, najlepiej blisko łóżka, z zablokowanymi kółkami jeśli je ma, oraz zapewnieniu pacjentowi intymności. Trzeba też pamiętać o higienie: pojemnik należy opróżnić, umyć i zdezynfekować zgodnie z zasadami zapobiegania zakażeniom. Opiekun powinien pomóc pacjentowi bezpiecznie przesiąść się, zadbać o obuwie antypoślizgowe, asekurację i dzwonek lub możliwość wezwania pomocy. Nie jest to sprzęt do transportu ani typowy wózek inwalidzki, tylko pomoc przy wydalaniu w warunkach pokoju chorego.
W tym pytaniu łatwo pomylić różne sprzęty pomocnicze, bo część z nich wygląda podobnie: mają siedzisko, oparcie, czasem podłokietniki i kółka. Jednak kluczowe jest przeznaczenie sprzętu. Krzesło toaletowe służy do załatwiania potrzeb fizjologicznych w pokoju, najczęściej wtedy, gdy dojście do łazienki jest dla pacjenta zbyt trudne albo niebezpieczne. Nie jest to nakładka na miskę klozetową ani uchwyt montowany przy toalecie. Sprzęt ułatwiający wypróżnianie się do miski klozetowej byłby raczej podwyższeniem sedesu, poręczą łazienkową lub specjalnym siedziskiem montowanym bezpośrednio na WC. Tutaj chodzi o rozwiązanie przenośne, używane przy łóżku lub w pokoju chorego. Równie częsty błąd to uznanie takiego krzesła za sprzęt do samodzielnego przemieszczania się po domu. Do tego służy balkonik, podpórka, laska, kule albo wózek inwalidzki, zależnie od stanu pacjenta. Krzesło sanitarne może mieć kółka, ale to nie znaczy, że jest środkiem lokomocji. Z mojego doświadczenia uczniowie czasem patrzą właśnie na kółka i od razu myślą: transport. A to za szybki wniosek. Przewożenie chorego poza domem wymaga wózka inwalidzkiego lub specjalistycznego wózka transportowego, dostosowanego do bezpieczeństwa jazdy, hamulców, podnóżków i stabilizacji ciała. Krzesło toaletowe ma przede wszystkim pojemnik sanitarny pod siedziskiem i konstrukcję ułatwiającą czynność wydalania oraz utrzymanie higieny. W praktyce opiekun powinien rozpoznać funkcję sprzętu po otworze w siedzisku, wiaderku lub pojemniku, łatwej do mycia powierzchni i stabilnych podłokietnikach do przesiadania.