Wskaż na podstawie danych zawartych w tabeli obszary, w których podopieczny najbardziej potrzebuje pomocy.
| WYWIAD OPIEKUNA MEDYCZNEGO | |||
|---|---|---|---|
| Przeprowadzający: Helena Kowalska | |||
| Nazwisko: Nowak | Imię: Jan | Data urodzenia: 18.05.1923 r. | Nr księgi przyjęć: 45672 |
| Karta nr 112 | |||
| S | P | N | |
| Odpoczynek i sen | X | ||
| Poruszanie się/aktywność | X | ||
| Higiena i ubieranie się | X | ||
| Picie i jedzenie | X | ||
| Wydalanie | X | ||
| Samoopieka | X | ||
| S – pacjent może wykonać czynności samodzielnie | |||
| P – pacjent może wykonać czynności tylko z pomocą opiekuna | |||
| N – pacjent niesamodzielny | |||
W tabeli najważniejsze jest odczytanie oznaczeń S, P i N, a nie tylko samej nazwy czynności. S oznacza, że pacjent wykonuje czynność samodzielnie, P że potrzebuje pomocy opiekuna, a N że jest niesamodzielny. Największy zakres pomocy dotyczy więc tych obszarów, gdzie wpisano N. W tym przypadku są to picie i jedzenie oraz wydalanie, czyli w odpowiedziach ujęte jako spożywanie posiłków i wydalanie. To bardzo istotne w pracy opiekuna medycznego, bo te czynności należą do podstawowych aktywności dnia codziennego i mają bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo, nawodnienie, odżywienie, komfort oraz profilaktykę powikłań, np. odwodnienia, niedożywienia, zaparć, odparzeń czy zakażeń układu moczowego. Moim zdaniem przy takich danych opiekun powinien od razu planować konkretne wsparcie: pomoc przy karmieniu, kontrolę ilości wypitych płynów, obserwację połykania, ułożenie pacjenta do posiłku, a przy wydalaniu pomoc przy korzystaniu z basenu, kaczki, toalety lub zmianie środków chłonnych. Dobra praktyka mówi też, żeby nie wyręczać pacjenta tam, gdzie jeszcze może coś zrobić sam, ale w obszarach oznaczonych N trzeba zapewnić pełną, bezpieczną pomoc i dokładną obserwację.
Przy analizie takiej tabeli łatwo pomylić obszary wymagające jakiejkolwiek pomocy z obszarami, gdzie potrzeba pomocy jest największa. Oznaczenie P przy poruszaniu się i aktywności oraz przy higienie i ubieraniu się oznacza, że pacjent może wykonać te czynności tylko z pomocą opiekuna. To nadal jest ważna informacja, bo trzeba go asekurować, wspierać podczas przemieszczania, pomagać w toalecie ciała czy doborze odzieży. Jednak nie jest to najwyższy poziom zależności. Największy problem w tabeli pokazuje symbol N, czyli niesamodzielność. Tam pacjent nie wykonuje czynności sam i wymaga pełniejszego udziału personelu. Właśnie dlatego najbardziej priorytetowe są picie i jedzenie oraz wydalanie. Organizowanie czasu wolnego w ogóle nie występuje w przedstawionym wywiadzie, więc nie można go wskazać na podstawie tych danych. To typowy błąd: dopowiadanie czegoś z własnych skojarzeń o opiece nad osobą starszą, zamiast trzymać się dokumentacji. W praktyce opiekuna medycznego dokumentacja jest punktem wyjścia do planu opieki. Jeśli w karcie zapisano N przy jedzeniu i wydalaniu, trzeba zadbać o karmienie lub pomoc w spożywaniu posiłków, nawodnienie, obserwację połykania, a także bezpieczne i higieniczne wsparcie przy potrzebach fizjologicznych. Przy P opiekun pomaga i nadzoruje, ale przy N przejmuje większą część czynności, oczywiście z zachowaniem godności pacjenta i aktywizowaniem go na tyle, na ile się da.