Upadkowi podopiecznego podczas wychodzenia z wanny po kąpieli można zapobiegać, stosując
Mata antypoślizgowa jest właściwym rozwiązaniem, bo bezpośrednio zmniejsza ryzyko poślizgnięcia się na mokrej, gładkiej powierzchni wanny lub podłogi przy wannie. Po kąpieli skóra, stopy i posadzka są wilgotne, a to bardzo obniża tarcie. U osoby starszej, osłabionej, po udarze czy z zaburzeniami równowagi nawet małe poślizgnięcie może skończyć się upadkiem, urazem głowy albo złamaniem szyjki kości udowej. W praktyce mata powinna mieć przyssawki lub inną stabilną warstwę mocującą, nie może się zwijać, przesuwać ani mieć uszkodzeń. Dobrą praktyką jest też sprawdzenie jej przed kąpielą, osuszenie okolicy wanny, zapewnienie dobrego oświetlenia i obecność opiekuna przy wychodzeniu, jeśli podopieczny tego wymaga. Moim zdaniem to jeden z tych prostych środków, które robią dużą różnicę w bezpieczeństwie. W standardach opieki higienicznej ważne jest dostosowanie otoczenia do sprawności podopiecznego: uchwyty przy wannie, krzesełko kąpielowe, mata antypoślizgowa, ręcznik w zasięgu ręki i spokojne tempo wykonywania czynności. Balkonik czy laska mogą pomagać w chodzeniu, ale nie rozwiązują głównego problemu w tej sytuacji, czyli śliskiego podłoża podczas wychodzenia z wanny.
W tej sytuacji łatwo pomylić sprzęt pomocniczy do chodzenia z zabezpieczeniem miejsca, w którym realnie powstaje zagrożenie. Balkonik niski lub wysoki może być przydatny podczas przemieszczania się po pokoju, korytarzu albo przy nauce chodu, ale nie jest podstawowym środkiem zapobiegania poślizgnięciu się przy wychodzeniu z wanny. W łazience jest mało miejsca, podłoże bywa mokre, a ustawienie balkonika przy wannie może być niestabilne i nawet przeszkadzać w bezpiecznym transferze. Podopieczny, zamiast skupić się na spokojnym przeniesieniu ciężaru ciała, może próbować złapać się sprzętu, który nie jest dobrze ustawiony lub ślizga się po płytkach. To niestety częsty błąd myślowy: skoro ktoś ma problem z chodzeniem, to każda sytuacja wymaga laski albo balkonika. A tu najważniejsze jest zabezpieczenie śliskiej powierzchni. Laska wielopunktowa daje większą podstawę podparcia niż zwykła laska, ale nadal nie usuwa ryzyka poślizgu w wannie. Na mokrej posadzce końcówki laski mogą się przesunąć, a w samej wannie jej użycie jest praktycznie niewygodne i mało bezpieczne. W opiece higienicznej trzeba myśleć o całym środowisku: mata antypoślizgowa, uchwyty ścienne, stabilne krzesełko kąpielowe, osuszenie podłogi, odpowiednie obuwie kąpielowe jeśli jest stosowane, oraz asekuracja opiekuna. Z mojego doświadczenia wynika, że najwięcej upadków zdarza się właśnie w momentach przejściowych: wejście do wanny, wyjście, obrót ciała, sięganie po ręcznik. Dlatego sprzęt do chodzenia nie zastąpi prostego zabezpieczenia przeciwpoślizgowego tam, gdzie jest woda i gładka powierzchnia.