Podczas wykonywania toalety całego ciała w łóżku wodę w misce należy zmienić zawsze, gdy jest ona brudna, chłodna i zawiera dużo mydlin oraz bezpośrednio przed umyciem
Wodę w misce podczas toalety całego ciała w łóżku zmienia się nie tylko wtedy, gdy jest brudna, chłodna albo mocno spieniona, ale także bezpośrednio przed umyciem krocza. To jest bardzo ważna zasada higieniczna, bo okolica krocza wymaga szczególnej czystości ze względu na bliskość ujścia cewki moczowej, narządów płciowych i odbytu. Użycie wcześniej zabrudzonej wody mogłoby przenieść drobnoustroje z innych części ciała w miejsca bardziej narażone na zakażenie, np. zakażenie układu moczowego albo podrażnienie skóry. W praktyce najpierw myje się zwykle partie czystsze, na przykład twarz, szyję, klatkę piersiową, brzuch, kończyny, a okolice intymne zostawia się na końcowy etap, z zachowaniem intymności pacjenta i zasad aseptyki. Moim zdaniem to jedna z tych zasad, które wydają się drobne, ale w opiece robią dużą różnicę. Należy też pamiętać o kierunku mycia krocza, szczególnie u kobiet: od spojenia łonowego w stronę odbytu, nigdy odwrotnie. Dzięki temu zmniejsza się ryzyko przeniesienia bakterii kałowych w okolice cewki moczowej. Dobrą praktyką jest użycie czystej myjki lub jednorazowych materiałów oraz dokładne osuszenie skóry, bo wilgoć sprzyja maceracji i odparzeniom.
W tej sytuacji najważniejsza jest zasada, że przed myciem krocza woda powinna być świeża, czysta i odpowiednio ciepła. Szyja, pośladki czy brzuch oczywiście też wymagają zachowania higieny, ale nie stanowią takiego samego punktu krytycznego jak okolica intymna. Typowy błąd polega na myśleniu, że wodę zmienia się tylko wtedy, gdy wizualnie wygląda na brudną albo gdy pacjent narzeka, że jest chłodna. W praktyce opiekuńczej liczy się też ryzyko mikrobiologiczne, którego często gołym okiem nie widać. Brzuch i szyja należą do obszarów względnie czystych, dlatego zwykle myje się je wcześniej, w ramach toalety od części czystszych do bardziej zanieczyszczonych. Pośladki są okolicą bardziej narażoną na kontakt z potem, kałem czy środkami chłonnymi, ale pytanie dotyczy momentu, kiedy wodę należy zmienić bezpośrednio przed rozpoczęciem mycia. Standardowo robi się to przed toaletą krocza, żeby ograniczyć przenoszenie bakterii do ujścia cewki moczowej i narządów płciowych. Z mojego doświadczenia uczniowie czasem wybierają pośladki, bo kojarzą je z największym zabrudzeniem. To zrozumiałe skojarzenie, ale nie do końca zgodne z procedurą. Krocze wymaga szczególnej ochrony przed zakażeniem, a przy osobach leżących, starszych, z nietrzymaniem moczu lub po zabiegach ta zasada ma jeszcze większe znaczenie. Właściwa kolejność mycia, zmiana wody, czysta myjka i dokładne osuszenie skóry to podstawowe elementy profilaktyki zakażeń, odparzeń i dyskomfortu pacjenta.