Przejdź do głównej treści

Kwalifikacja: MED.14 - Świadczenie usług medyczno-pielęgnacyjnych i opiekuńczych osobie chorej i niesamodzielnej

Zawód: Opiekun medyczny

Kategorie: Choroby i niepełnosprawność Profilaktyka odleżyn i ułożenie

Słowa kluczowe: Asekuracja chodu pacjenta z niedowładem

Chory z niedowładem po udarze mózgu został spionizowany przez rehabilitanta. Może chodzić przy asekuracji opiekuna medycznego. W jaki sposób opiekun powinien asekurować pacjenta?

A. Stanąć po stronie zdrowej.
B. Podać rękę pacjentowi.
C. Stanąć z tyłu pacjenta.
D. Stanąć po stronie niedowładu.
W tej sytuacji opiekun medyczny powinien stanąć po stronie niedowładu, bo właśnie ta strona jest mniej stabilna i bardziej narażona na ugięcie kolana, opadanie stopy, potknięcie albo utratę równowagi. Po udarze pacjent często ma osłabioną kontrolę tułowia, zaburzone czucie głębokie i gorszą koordynację po stronie porażonej lub niedowładnej. Asekurując od tej strony, opiekun może szybciej zareagować: podeprzeć pacjenta w okolicy tułowia lub miednicy, skorygować przechylenie, zabezpieczyć przed upadkiem i dopilnować prawidłowego ustawienia kończyny dolnej. W praktyce dobrze jest iść blisko pacjenta, lekko z boku i minimalnie z tyłu po stronie niedowładu, bez szarpania za rękę. Moim zdaniem to jedna z tych zasad, które trzeba mieć mocno w głowie, bo upadek chorego po udarze może skończyć się złamaniem, urazem głowy i dużym cofnięciem postępów rehabilitacji. Dobrą praktyką jest też sprawdzenie obuwia, usunięcie przeszkód z podłogi, ustalenie tempa marszu z rehabilitantem oraz stosowanie balkonika, laski albo pasa transferowego, jeśli takie zalecenie jest w planie opieki.
Przy asekuracji chorego po udarze łatwo pomylić zwykłą pomoc z bezpiecznym prowadzeniem terapeutycznym. Samo podanie ręki pacjentowi wydaje się naturalne, bo tak pomagamy komuś na co dzień, ale w opiece medycznej nie jest to najlepszy sposób. Chory może zawiesić się na ręce opiekuna, stracić własną kontrolę postawy, a opiekun zacznie go ciągnąć zamiast asekurować. Szczególnie niebezpieczne jest pociąganie za kończynę górną po stronie niedowładu, bo po udarze bark bywa niestabilny i podatny na podwichnięcie oraz ból. Stanięcie po stronie zdrowej też jest błędnym myśleniem, choć pozornie może się wydawać rozsądne, bo ta strona lepiej pracuje. Problem w tym, że zdrowa strona zwykle sama daje sobie radę, a zagrożenie upadkiem pojawia się po stronie osłabionej, gdzie kończyna może się podwinąć albo pacjent może nagle przechylić tułów. Stanie wyłącznie z tyłu również nie daje dobrej kontroli nad stroną niedowładną. Opiekun widzi plecy pacjenta, ale trudniej mu ocenić pracę chorej nogi i szybko zabezpieczyć boczne zachwianie. Z mojego doświadczenia najczęstszy błąd to asekuracja za daleko od pacjenta albo trzymanie go za rękę jak na spacerze. W standardach bezpiecznej mobilizacji ważna jest bliskość, gotowość do reakcji, kontrola tułowia i ustawienie po stronie większego ryzyka, czyli po stronie niedowładu.

Wymagane logowanie

Ocenianie trudności pytań jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się, aby skorzystać z pełni możliwości platformy.

Twoja ocena pomoże innym uczniom w przygotowaniu do egzaminu, a Tobie pozwoli na dostęp do spersonalizowanych statystyk.

Zgłoś błąd w pytaniu

Rozwiń sekcję i zmień pole, którego dotyczy błąd. Wysłane zostaną tylko zmienione sekcje.

Błędna kwalifikacja
Błąd w treści pytania
Błąd w treści odpowiedzi
Błąd w obrazie
Dane kontaktowe (opcjonalnie)
Podaj email, jeśli chcesz otrzymać informację o rozpatrzeniu zgłoszenia.

Potwierdzenie

Informacja