Opiekun medyczny wykonując toaletę całego ciała podopiecznego w łóżku, bezpośrednio po umyciu pleców powinien umyć
Bezpośrednio po umyciu pleców u podopiecznego leżącego przechodzi się do mycia pośladków, bo jest to logiczna kontynuacja toalety tylnej powierzchni ciała. Pacjent zwykle jest już ułożony na boku, więc opiekun medyczny ma dobry dostęp zarówno do pleców, jak i do okolicy pośladkowej. Dzięki temu nie trzeba kilka razy niepotrzebnie obracać osoby niesamodzielnej, co jest ważne dla jej komfortu, bezpieczeństwa i oszczędzania sił opiekuna. Moim zdaniem to jest jedna z tych zasad, które w praktyce bardzo ułatwiają pracę.
Podczas mycia pośladków trzeba pamiętać o zasadzie od miejsc czystszych do bardziej zanieczyszczonych oraz o dokładnym osuszeniu skóry, szczególnie w fałdzie pośladkowym. Ta okolica jest narażona na wilgoć, macerację naskórka, podrażnienia od potu, moczu lub kału, a także na powstawanie odleżyn. Przy okazji opiekun powinien ocenić stan skóry: czy nie ma zaczerwienienia, otarć, pęcherzy, zmian grzybiczych albo uszkodzeń naskórka. W razie potrzeby stosuje się preparat ochronny zgodnie z zaleceniami i standardem placówki. Dobra praktyka to też zapewnienie intymności, przykrywanie umytych części ciała i zmiana wody lub rękawicy, jeśli doszło do zabrudzenia materiałem biologicznym.
Podczas mycia pośladków trzeba pamiętać o zasadzie od miejsc czystszych do bardziej zanieczyszczonych oraz o dokładnym osuszeniu skóry, szczególnie w fałdzie pośladkowym. Ta okolica jest narażona na wilgoć, macerację naskórka, podrażnienia od potu, moczu lub kału, a także na powstawanie odleżyn. Przy okazji opiekun powinien ocenić stan skóry: czy nie ma zaczerwienienia, otarć, pęcherzy, zmian grzybiczych albo uszkodzeń naskórka. W razie potrzeby stosuje się preparat ochronny zgodnie z zaleceniami i standardem placówki. Dobra praktyka to też zapewnienie intymności, przykrywanie umytych części ciała i zmiana wody lub rękawicy, jeśli doszło do zabrudzenia materiałem biologicznym.
W toalecie całego ciała wykonywanej w łóżku bardzo ważna jest kolejność czynności, bo wpływa ona na higienę, komfort chorego i ergonomię pracy. Po umyciu pleców pacjent najczęściej znajduje się w pozycji bocznej. To właśnie wtedy najlepiej umyć pośladki, ponieważ okolica jest odsłonięta i dostępna bez dodatkowego przekładania podopiecznego. Przechodzenie w tym momencie do kończyn górnych, kończyn dolnych albo brzucha zaburza naturalny tok toalety i powoduje niepotrzebne zmiany pozycji. Niby drobiazg, ale w opiece nad osobą leżącą takie drobiazgi robią dużą różnicę.
Kończyny górne zwykle myje się wcześniej, przy toalecie przedniej części ciała, zaczynając od twarzy, szyi, klatki piersiowej i rąk, zależnie od przyjętego schematu w danej placówce. Kończyny dolne też nie są najlepszym wyborem bezpośrednio po plecach, bo wymagają innego ułożenia i odsłonięcia innych części ciała. Brzuch natomiast należy do przedniej powierzchni tułowia, więc mycie go po plecach byłoby mało praktyczne, bo trzeba by ponownie obracać pacjenta na plecy. Typowy błąd myślowy polega na zapamiętaniu ogólnej zasady mycia od góry do dołu, ale bez uwzględnienia aktualnego ułożenia chorego. W praktyce liczy się też zasada ograniczania zbędnych ruchów, ochrona intymności oraz obserwacja skóry w miejscach narażonych na odleżyny. Okolica pośladków jest tu szczególnie ważna, bo często dochodzi tam do zawilgocenia, podrażnień i ucisku. Dlatego po umyciu pleców należy wykorzystać pozycję boczną i wykonać toaletę pośladków od razu, starannie i delikatnie.
Kończyny górne zwykle myje się wcześniej, przy toalecie przedniej części ciała, zaczynając od twarzy, szyi, klatki piersiowej i rąk, zależnie od przyjętego schematu w danej placówce. Kończyny dolne też nie są najlepszym wyborem bezpośrednio po plecach, bo wymagają innego ułożenia i odsłonięcia innych części ciała. Brzuch natomiast należy do przedniej powierzchni tułowia, więc mycie go po plecach byłoby mało praktyczne, bo trzeba by ponownie obracać pacjenta na plecy. Typowy błąd myślowy polega na zapamiętaniu ogólnej zasady mycia od góry do dołu, ale bez uwzględnienia aktualnego ułożenia chorego. W praktyce liczy się też zasada ograniczania zbędnych ruchów, ochrona intymności oraz obserwacja skóry w miejscach narażonych na odleżyny. Okolica pośladków jest tu szczególnie ważna, bo często dochodzi tam do zawilgocenia, podrażnień i ucisku. Dlatego po umyciu pleców należy wykorzystać pozycję boczną i wykonać toaletę pośladków od razu, starannie i delikatnie.