W celu wykonania mycia pośladków w łóżku chorą należy ułożyć na boku, podkładając
Do mycia pośladków u chorej leżącej w łóżku najbezpieczniej ułożyć ją na boku i podłożyć ręcznik. Ręcznik pełni tu kilka funkcji naraz: chroni pościel przed zamoczeniem, wchłania nadmiar wody, daje chorej trochę komfortu i zabezpiecza skórę przed kontaktem z mokrym prześcieradłem. W praktyce wygląda to tak, że po zapewnieniu intymności, założeniu rękawiczek i przygotowaniu przyborów do toalety, delikatnie obraca się chorą na bok, najlepiej z asekuracją barku i biodra, a pod okolicę pośladków wsuwa się czysty ręcznik. Dopiero wtedy wykonuje się mycie od okolic mniej zanieczyszczonych do bardziej zanieczyszczonych, obserwując skórę pod kątem zaczerwienienia, maceracji, otarć i ryzyka odleżyn. Moim zdaniem to drobny szczegół, ale właśnie takie drobiazgi odróżniają poprawną pielęgnację od robienia jej byle jak. Ręcznik jest miękki, chłonny i łatwy do wymiany, dlatego pasuje do tej czynności lepiej niż twardy sprzęt sanitarny. Zgodnie z dobrą praktyką opiekuńczą po myciu skórę należy dokładnie osuszyć, szczególnie fałdy skórne i okolice krocza, bo wilgoć sprzyja podrażnieniom, zakażeniom i powstawaniu odleżyn.
W tej czynności łatwo pomylić sprzęt używany do higieny z przyborami stosowanymi przy wydalaniu albo ochronie łóżka. Miska jest potrzebna do przygotowania wody z odpowiednim środkiem myjącym, ale nie podkłada się jej pod pośladki chorej ułożonej na boku. Byłoby to niewygodne, niestabilne i mogłoby spowodować ucisk na tkanki, a u osoby starszej lub unieruchomionej nawet niewielki ucisk może skończyć się zaczerwienieniem czy bólem. Podkład płócienny kojarzy się z zabezpieczeniem łóżka, jednak w tej konkretnej procedurze chodzi o element chłonny i miękki, który można łatwo przesunąć oraz wykorzystać do ochrony pościeli podczas samego mycia. Sam podkład płócienny nie spełnia tej roli tak dobrze jak ręcznik, zwłaszcza gdy używa się wody i trzeba szybko wchłonąć jej nadmiar. Basen natomiast służy przede wszystkim do oddawania moczu lub stolca przez osobę leżącą. Nie jest podkładany do toalety pośladków na boku, bo ma inny kształt, jest twardy i może utrudniać dostęp do mytej okolicy. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro okolica pośladków kojarzy się z basenem i czynnościami fizjologicznymi, to wybiera się sprzęt sanitarny. A tu chodzi o pielęgnację skóry, ochronę pościeli i komfort chorej. W standardach opieki duże znaczenie ma też profilaktyka odleżyn: nie dokładamy nic twardego bez potrzeby, nie zostawiamy wilgoci i zawsze kontrolujemy stan skóry po zakończeniu toalety.