Zmieniając bieliznę pościelową choremu leżącemu w łóżku, należy zdjętą pościel
W tej sytuacji zdjętą bieliznę pościelową trzeba od razu umieścić w worku przeznaczonym na brudną bieliznę, a po zakończeniu ścielenia łóżka wynieść ją do brudownika. Chodzi tu głównie o przerwanie drogi szerzenia drobnoustrojów i o zachowanie porządku na stanowisku pracy. Brudna pościel nie powinna leżeć na krześle, podłodze, szafce pacjenta ani na czystej pościeli, bo wtedy łatwo o skażenie krzyżowe. W praktyce opiekun przygotowuje worek wcześniej, najlepiej tak, żeby nie dotykać jego zewnętrznej części brudną bielizną. Pościeli nie strzepuje się, bo można rozpylić złuszczony naskórek, kurz, wydzieliny i drobnoustroje. Moim zdaniem to jest jedna z tych prostych zasad, które naprawdę robią różnicę w oddziale. Dobra praktyka to praca od strony czystej do brudnej, stosowanie rękawiczek ochronnych, higiena rąk po kontakcie z bielizną oraz transport w zamkniętym lub odpowiednio zabezpieczonym worku. Brudownik jest miejscem czasowego przechowywania rzeczy skażonych i brudnych, zanim trafią dalej zgodnie z procedurą placówki, np. do pralni szpitalnej.
Przy zmianie bielizny pościelowej u osoby leżącej najważniejsze jest, żeby brudna pościel nie krążyła po sali i nie czekała luzem do końca pracy. Odkładanie jej dopiero po zakończeniu czynności może wydawać się wygodne, ale w praktyce zwiększa ryzyko skażenia otoczenia pacjenta. Na prześcieradle, poszewkach czy podkładach mogą być pot, złuszczony naskórek, mocz, kał, krew, wydzieliny z ran albo drobnoustroje chorobotwórcze. Nawet jeśli pościel wygląda na czystą, traktuje się ją jako materiał potencjalnie skażony biologicznie. Dlatego nie wolno jej odkładać na meble, parapet, łóżko sąsiedniego pacjenta czy nosić w rękach przez korytarz bez zabezpieczenia. Częsty błąd myślowy polega na tym, że ktoś traktuje brudną bieliznę jak zwykłe pranie domowe. W placówce medycznej obowiązują jednak procedury sanitarno-epidemiologiczne, a brudownik jest wyznaczonym miejscem do czasowego gromadzenia takich rzeczy. Nie należy też automatycznie wrzucać pościeli do czerwonego albo żółtego worka, bo worki kolorowe dotyczą zwykle segregacji odpadów medycznych, a nie standardowej bielizny szpitalnej. Bielizna ma własny obieg i własne oznakowanie, zgodne z regulaminem placówki. Odnoszenie jej bezpośrednio do pralni przez opiekuna również nie zawsze jest właściwe, bo transport bielizny odbywa się określoną drogą, często przez brudownik i wyznaczony personel. Z mojego doświadczenia najbezpieczniej zapamiętać prostą zasadę: zdejmujesz brudną pościel, od razu wkładasz ją do worka na brudną bieliznę, nie strzepujesz, nie dociskasz do fartucha, kończysz łóżko i dopiero wynosisz zabezpieczony worek do brudownika.