Przejdź do głównej treści
  1. Strona główna
  2. Opiekun medyczny
  3. MED.14
  4. Pytanie

Kwalifikacja: MED.14 - Świadczenie usług medyczno-pielęgnacyjnych i opiekuńczych osobie chorej i niesamodzielnej

Zawód: Opiekun medyczny

Kategorie: Choroby i niepełnosprawność Profilaktyka odleżyn i ułożenie

Na zlecenie lekarza opiekun pomaga podopiecznej zamieszkałej w domu pomocy społecznej, cierpiącej na zwyrodnienie stawów kończyn dolnych, w przybyciu na basen. Ćwiczenia w wodzie wykonywane przez podopieczną należą do ćwiczeń

Ćwiczenia wykonywane w wodzie przy zwyrodnieniu stawów kończyn dolnych zalicza się do ćwiczeń w odciążeniu. Wynika to z działania siły wyporu wody, która zmniejsza obciążenie stawów biodrowych, kolanowych i skokowych. Podopieczna może wtedy wykonać ruch łatwiej, z mniejszym bólem i mniejszym ryzykiem przeciążenia chrząstki stawowej. W praktyce jest to bardzo ważne u osób z chorobą zwyrodnieniową, bo ruch jest potrzebny do utrzymania zakresu ruchomości, siły mięśniowej i ogólnej sprawności, ale nie może nadmiernie obciążać bolesnych stawów. Moim zdaniem basen jest jednym z lepszych przykładów takiej aktywizacji, oczywiście jeśli lekarz lub fizjoterapeuta nie widzi przeciwwskazań. Opiekun powinien zadbać o bezpieczne dojście, pomoc przy przebieraniu, zapobieganie poślizgnięciu oraz obserwować zmęczenie, ból, duszność czy zawroty głowy. Dobra praktyka to wykonywanie takich ćwiczeń zgodnie z zaleceniami specjalisty, bez forsowania tempa. Woda daje odciążenie, ale też lekki opór, więc ćwiczenia mogą wzmacniać mięśnie w sposób łagodny i dość bezpieczny.
W tym pytaniu kluczowe jest zrozumienie, że środowisko wodne zmienia warunki pracy narządu ruchu. Dzięki sile wyporu ciało waży w wodzie mniej, więc stawy kończyn dolnych są mniej obciążone niż podczas chodzenia po twardym podłożu. Dlatego ćwiczenia w basenie u osoby ze zwyrodnieniem stawów traktuje się jako ćwiczenia w odciążeniu, a nie jako specjalistyczne ćwiczenia oparte na stałym napięciu mięśni albo kontrolowanej prędkości ruchu.

Ćwiczenia izometryczne polegają głównie na napinaniu mięśnia bez widocznego ruchu w stawie, na przykład dociskanie kolana do wałka lub napinanie mięśnia czworogłowego uda w leżeniu. Są przydatne w rehabilitacji, szczególnie gdy ruch jest bolesny albo ograniczony, ale samo wejście do wody i wykonywanie ruchów w basenie nie oznacza automatycznie pracy izometrycznej. Tu zwykle występuje ruch w stawach, tylko łatwiejszy, bo odciążony.

Pojęcie synergii stycznych brzmi fachowo, przez co może mylić, ale nie jest właściwym określeniem typowych ćwiczeń basenowych u chorego ze zmianami zwyrodnieniowymi. Synergie dotyczą raczej współdziałania grup mięśniowych, wzorców ruchu i torowania określonych funkcji, a nie samego faktu zmniejszenia obciążenia przez wodę. Z kolei ćwiczenia izokinetyczne wymagają specjalistycznego sprzętu, który utrzymuje stałą prędkość ruchu i mierzy siłę mięśniową. To jest bardziej diagnostyczno-terapeutyczna metoda stosowana w rehabilitacji, a nie zwykłe ćwiczenia w basenie w DPS. Typowy błąd polega na wybieraniu najbardziej „medycznie” brzmiącej nazwy, zamiast powiązać warunki ćwiczeń z biomechaniką: woda odciąża, więc odpowiedź musi dotyczyć odciążenia.

Wymagane logowanie

Ocenianie trudności pytań jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się, aby skorzystać z pełni możliwości platformy.

Twoja ocena pomoże innym uczniom w przygotowaniu do egzaminu, a Tobie pozwoli na dostęp do spersonalizowanych statystyk.

Zgłoś błąd w pytaniu

Rozwiń sekcję i zmień pole, którego dotyczy błąd. Wyślemy tylko zmienione sekcje.

Błędna kwalifikacja
Błąd w treści pytania
Błąd w treści odpowiedzi
Błąd w obrazie
Dane kontaktowe (opcjonalnie)
Podaj email, jeśli chcesz otrzymać informację o rozpatrzeniu zgłoszenia.