Pacjent leżący poprosił o podanie basenu w celu oddania stolca. Ustal kolejność czynności przy podawaniu basenu.
W tej procedurze najważniejsza jest logiczna kolejność: najpierw trzeba bezpiecznie podłożyć basen, potem zapewnić pacjentowi możliwość samodzielnego dokończenia czynności i wezwania pomocy, a dopiero po oddaniu stolca usunąć basen, wykonać higienę oraz zadbać o komfort w sali. Pozostawienie papieru toaletowego i dzwonka alarmowego w zasięgu ręki to bardzo ważny element dobrej praktyki, bo pacjent leżący nie może po prostu wstać i zawołać kogoś z korytarza. Moim zdaniem to jeden z tych szczegółów, które w realnej pracy mocno wpływają na poczucie bezpieczeństwa chorego. Po skorzystaniu z basenu należy go wynieść, najlepiej przykryty i zgodnie z zasadami higieny, a następnie wykonać podmycie okolicy krocza oraz umyć ręce pacjenta. Chodzi nie tylko o wygodę, ale też o profilaktykę zakażeń, odparzeń i podrażnień skóry. W praktyce opiekun powinien dodatkowo zadbać o intymność, np. zasłonić parawan, założyć rękawiczki jednorazowe, ocenić ogólnie wygląd stolca, jeśli jest taka potrzeba, oraz zgłosić niepokojące objawy personelowi pielęgniarskiemu. Wietrzenie sali wykonuje się na końcu, po zakończeniu czynności higienicznych, żeby poprawić komfort pacjenta i innych osób w pomieszczeniu.
Przy podawaniu basenu łatwo pomylić samą techniczną czynność podłożenia naczynia z całą procedurą opiekuńczą. To nie jest tylko wsunięcie basenu pod pacjenta i odejście. Trzeba myśleć o bezpieczeństwie, intymności, higienie, zapobieganiu zakażeniom oraz o tym, że osoba leżąca ma ograniczoną samodzielność. Samo ułożenie chorego na plecach i pozostawienie papieru toaletowego nie wystarcza, bo pacjent musi mieć także dzwonek alarmowy w zasięgu ręki. Bez tego może nie być w stanie wezwać pomocy po zakończeniu defekacji albo w razie osłabienia, bólu czy zawrotów głowy. Częstym błędem jest też pomijanie etapu wyniesienia basenu lub traktowanie wietrzenia sali jako czynności kończącej procedurę, mimo że wcześniej trzeba usunąć wydaliny i zadbać o czystość pacjenta. Samo umycie rąk pacjenta też jest za mało, bo po oddaniu stolca konieczne jest podmycie okolicy krocza i pośladków, szczególnie u osoby leżącej, u której wilgoć i zabrudzenie szybko prowadzą do odparzeń oraz zwiększają ryzyko odleżyn. Z mojego doświadczenia uczniowie często wybierają odpowiedź, która brzmi krótko i praktycznie, ale nie obejmuje całej opieki po defekacji. Dobra procedura kończy się dopiero wtedy, gdy basen jest usunięty, pacjent jest czysty, ma zapewniony komfort, a sala została przewietrzona zgodnie z warunkami bezpieczeństwa i stanem chorego.