Podczas karmienia opiekun poczuł nieprzyjemny zapach z ust chorego. Powinien zalecić choremu przede wszystkim
Nieprzyjemny zapach z ust chorego podczas karmienia najczęściej wskazuje na niedostateczną higienę jamy ustnej, zaleganie resztek pokarmowych, nalot na języku albo rozwój bakterii w płytce nazębnej. Dlatego podstawowym zaleceniem jest mycie zębów po każdym posiłku. To działanie usuwa resztki jedzenia, ogranicza namnażanie drobnoustrojów, zmniejsza ryzyko próchnicy, stanów zapalnych dziąseł i infekcji jamy ustnej. W opiece nad osobą chorą ma to duże znaczenie, bo pacjent osłabiony, leżący albo karmiony przez opiekuna często nie oczyszcza jamy ustnej tak dokładnie jak osoba samodzielna. Z mojego doświadczenia wynika, że regularność jest tu ważniejsza niż sama „lepsza” pasta czy drogi płyn. Dobra praktyka to pomoc choremu w umyciu zębów po jedzeniu, oczyszczenie języka, wypłukanie ust, a u osób z protezą także jej wyjęcie i umycie. Trzeba też obserwować śluzówki: zaczerwienienie, afty, nalot, krwawienie dziąseł czy suchość w ustach mogą wymagać zgłoszenia pielęgniarce lub lekarzowi.
W tej sytuacji trzeba myśleć przede wszystkim o przyczynie problemu, a nie tylko o szybkim zamaskowaniu zapachu. Sama zmiana pasty do zębów może poprawić smak i chwilowo odświeżyć oddech, ale nie usuwa zasadniczego problemu, którym zwykle są resztki pokarmowe, płytka bakteryjna, nalot na języku lub niedokładna higiena po jedzeniu. Podobnie zmiana szczoteczki jest ważna, gdy szczoteczka jest zużyta, zanieczyszczona albo używana zbyt długo, jednak nie zastąpi regularnego oczyszczania jamy ustnej. Nowa szczoteczka nic nie da, jeśli chory nadal nie myje zębów po posiłkach albo robi to bardzo pobieżnie. Płukanie jamy ustnej też bywa pomocne, zwłaszcza u osób z suchością śluzówek, protezami lub trudnością w dokładnym szczotkowaniu, ale płyn nie usuwa mechanicznie płytki nazębnej tak skutecznie jak szczotkowanie. Moim zdaniem częsty błąd polega na tym, że nieprzyjemny zapach traktuje się jak problem kosmetyczny, a w opiece medycznej to jest sygnał do oceny higieny, stanu śluzówek i ryzyka zakażenia. Standardem dobrej opieki jest wspieranie chorego w toalecie jamy ustnej po posiłkach, z zachowaniem bezpieczeństwa, delikatności i poszanowania godności pacjenta. Dopiero jako uzupełnienie można dobrać pastę, płukankę lub wymienić szczoteczkę.