Jakie zastosowanie w rehabilitacji osób niepełnosprawnych ma sprzęt przedstawiony na rysunku?
Sprzęt pokazany na rysunku służy do wspomagania pacjentów podczas nauki chodzenia, czyli do reedukacji chodu i bezpiecznego zwiększania samodzielności ruchowej. W praktyce może to być np. balkonik, chodzik, poręcze lub inny przyrząd asekuracyjny, który daje pacjentowi dodatkowy punkt podparcia, zmniejsza ryzyko upadku i pozwala ćwiczyć prawidłowy wzorzec chodu. Stosuje się go u osób po udarze, po złamaniach, po długim unieruchomieniu, przy osłabieniu mięśni kończyn dolnych albo zaburzeniach równowagi. Ważne jest dopasowanie wysokości sprzętu, kontrola stanu technicznego, stabilne obuwie pacjenta i asekuracja przez personel od słabszej strony ciała. Moim zdaniem to jeden z tych sprzętów, który wygląda prosto, ale źle użyty może narobić kłopotu. Dobra praktyka rehabilitacyjna zakłada stopniowanie trudności: najpierw stanie i przenoszenie ciężaru ciała, potem krótkie kroki, skręty, zawracanie i dopiero dłuższy dystans.
W tym pytaniu łatwo pomylić różne sprzęty rehabilitacyjne, bo wiele z nich kojarzy się ogólnie z przemieszczaniem pacjenta. Jednak zastosowanie trzeba rozpoznać dokładnie. Podnoszenie pacjentów po urazach wykonuje się zwykle przy pomocy podnośników transportowych, pionowych lub sufitowych, z użyciem odpowiednich kamizelek, chust albo nosideł. Taki sprzęt ma za zadanie odciążyć personel i bezpiecznie przenieść chorego z łóżka na wózek, fotel czy toaletę, a nie ćwiczyć krok i koordynację chodu. Pionizacja pacjentów z niedowładami kończyn dolnych i tułowia wymaga najczęściej pionizatora, stołu pionizacyjnego albo specjalnego urządzenia stabilizującego miednicę, tułów i kolana. Celem jest przyzwyczajanie układu krążenia do pozycji stojącej, profilaktyka przykurczów i poprawa obciążania kośćca, a nie samo chodzenie. Obracanie pacjenta w łóżku dotyczy zupełnie innej grupy udogodnień: mat ślizgowych, podkładów, pasów transferowych czy łóżek z funkcją rotacji. Typowy błąd myślowy polega na tym, że każdy sprzęt z uchwytami traktuje się jako urządzenie do przenoszenia albo obracania chorego. W rehabilitacji trzeba patrzeć na funkcję: czy sprzęt stabilizuje w pionie, czy unosi całe ciało, czy pomaga w zmianie pozycji, czy umożliwia aktywny trening chodu. Tutaj chodzi właśnie o wspomaganie nauki chodzenia, z asekuracją, kontrolą równowagi i stopniowym odzyskiwaniem sprawności.