Jeżeli w wyniku działania promieni słonecznych doszło do podrażnienia skóry pacjenta, to należy miejsce zmienione chorobowo
W przypadku podrażnienia skóry po działaniu promieni słonecznych najważniejsze jest przerwanie działania czynnika drażniącego i schłodzenie miejsca zmienionego chorobowo. Chodzi o obniżenie temperatury tkanek, zmniejszenie przekrwienia, pieczenia, bólu i dalszej reakcji zapalnej. W praktyce stosuje się chłodne, ale nie lodowate okłady, np. gazę lub ręcznik zwilżony chłodną wodą. Można też delikatnie opłukać skórę chłodną wodą. Nie przykładamy lodu bezpośrednio do skóry, bo można doprowadzić do dodatkowego uszkodzenia naskórka, szczególnie u osoby starszej albo z cienką, wrażliwą skórą. Moim zdaniem to jedna z tych zasad, które warto zapamiętać bardzo praktycznie: najpierw chłodzenie i obserwacja, dopiero potem ewentualna dalsza pielęgnacja. Jeżeli pojawią się pęcherze, silny ból, gorączka, dreszcze, zawroty głowy albo rozległe zaczerwienienie, należy zgłosić to personelowi medycznemu. Dobra praktyka opiekuńcza zakłada też nawodnienie pacjenta, ochronę przed słońcem i ocenę, czy nie doszło do przegrzania organizmu.
Przy podrażnieniu skóry wywołanym promieniowaniem słonecznym łatwo pomylić pielęgnację skóry suchej z postępowaniem w świeżym odczynie zapalnym. Posypywanie miejsca pudrem leczniczym nie jest właściwym działaniem na początku, bo puder może wysuszać, zbijać się w grudki na wilgotnej lub spoconej skórze i utrudniać ocenę zaczerwienienia. W dodatku przy silniejszym uszkodzeniu naskórka może drażnić, a nie pomagać. Osłanianie opatrunkiem też nie jest podstawowym rozwiązaniem przy zwykłym podrażnieniu słonecznym. Opatrunek stosuje się wtedy, gdy trzeba zabezpieczyć ranę, pęcherze albo uszkodzoną skórę, najlepiej zgodnie z zaleceniem personelu medycznego. Zakrycie rozgrzanej skóry bez wcześniejszego schłodzenia może nasilić uczucie gorąca i dyskomfortu. Natłuszczanie kremem bywa kojarzone z „regeneracją”, ale w świeżym oparzeniu słonecznym tłusty preparat może zatrzymywać ciepło w tkankach i utrudniać oddawanie temperatury. To częsty błąd myślowy: skoro skóra jest czerwona i napięta, to od razu trzeba ją smarować. Najpierw jednak liczy się chłodzenie, obserwacja i łagodne postępowanie. Dopiero później, gdy skóra nie jest już gorąca i nie ma pęcherzy, można rozważyć odpowiedni preparat łagodzący, zgodnie z procedurą placówki lub zaleceniem pielęgniarki czy lekarza.