Przejdź do głównej treści

Kwalifikacja: MED.14 - Świadczenie usług medyczno-pielęgnacyjnych i opiekuńczych osobie chorej i niesamodzielnej

Zawód: Opiekun medyczny

Kategorie: Profilaktyka odleżyn i ułożenie Pomiary i ocena stanu Zabiegi przeciwzapalne

Słowa kluczowe: Aktywizacja ruchowa pacjenta Oklepywanie pleców Skutki długotrwałego unieruchomienia Zapalenie płuc opadowe Zmiana pozycji pacjenta w łóżku

Do skutków długotrwałego unieruchomienia pacjenta w łóżku zalicza się

A. obrzęk.
B. zapalenie płuc.
C. wielomocz.
D. porażenie.
Długotrwałe leżenie w łóżku sprzyja rozwojowi zapalenia płuc, szczególnie tzw. zapalenia zastoinowego. Gdy pacjent mało się rusza, oddycha płycej, gorzej wentyluje dolne partie płuc, a wydzielina zalega w drogach oddechowych. To tworzy dobre warunki do namnażania drobnoustrojów. W praktyce opiekuńczej trzeba więc pilnować zmiany pozycji, sadzania pacjenta, jeśli nie ma przeciwwskazań, zachęcania do głębszego oddychania i kaszlu oraz dbania o odpowiednie nawodnienie. Moim zdaniem to jedna z tych rzeczy, które łatwo przeoczyć, bo pacjent po prostu leży spokojnie, a problem narasta po cichu. Dobrą praktyką jest obserwowanie oddechu, temperatury, koloru skóry, ilości i charakteru odkrztuszanej wydzieliny oraz zgłaszanie personelowi medycznemu duszności, kaszlu, gorączki czy spadku tolerancji wysiłku. U pacjentów leżących ważne są też oklepywanie klatki piersiowej, ćwiczenia oddechowe i pionizacja, ale oczywiście zgodnie z zaleceniami zespołu terapeutycznego.
W tym pytaniu najważniejsze jest rozpoznanie typowego powikłania długotrwałego unieruchomienia, czyli zapalenia płuc związanego z zaleganiem wydzieliny i słabą wentylacją płuc. Obrzęk może czasem występować u osoby leżącej, zwłaszcza przy niewydolności krążenia, zaburzeniach żylnych albo niskiej aktywności mięśni kończyn, ale jako odpowiedź testowa jest zbyt ogólny i nie wskazuje tak charakterystycznego, klasycznego skutku unieruchomienia jak zapalenie płuc. Tu łatwo wpaść w pułapkę myślenia: pacjent leży, więc nogi puchną. To bywa prawda, ale nie jest najlepszym rozpoznaniem w tym zestawie odpowiedzi. Porażenie nie jest typowym skutkiem leżenia w łóżku. Zwykle jest przyczyną unieruchomienia, na przykład po udarze mózgu, urazie rdzenia albo chorobie neurologicznej. Długie leżenie może powodować osłabienie mięśni, przykurcze, spadek wydolności i zaniki mięśniowe, ale nie nazywamy tego porażeniem w sensie neurologicznym. Wielomocz też nie pasuje do standardowych powikłań unieruchomienia. U pacjentów leżących częściej martwimy się o zaparcia, zaleganie moczu, zakażenia układu moczowego, odwodnienie albo nietrzymanie moczu. Z mojego doświadczenia najbezpieczniej zapamiętać, że unieruchomienie uderza w kilka układów naraz: skórę przez odleżyny, układ oddechowy przez zapalenie płuc, układ krążenia przez zakrzepicę oraz układ ruchu przez przykurcze i osłabienie.

Wymagane logowanie

Ocenianie trudności pytań jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się, aby skorzystać z pełni możliwości platformy.

Twoja ocena pomoże innym uczniom w przygotowaniu do egzaminu, a Tobie pozwoli na dostęp do spersonalizowanych statystyk.

Zgłoś błąd w pytaniu

Rozwiń sekcję i zmień pole, którego dotyczy błąd. Wysłane zostaną tylko zmienione sekcje.

Błędna kwalifikacja
Błąd w treści pytania
Błąd w treści odpowiedzi
Błąd w obrazie
Dane kontaktowe (opcjonalnie)
Podaj email, jeśli chcesz otrzymać informację o rozpatrzeniu zgłoszenia.

Potwierdzenie

Informacja