Bieliznę pościelową, która jest zanieczyszczona wydalinami pacjenta, opiekun powinien umieścić w worku koloru
A. niebieskiego.
B. czerwonego.
C. czarnego.
D. żółtego.
Bieliznę pościelową zanieczyszczoną wydalinami pacjenta, czyli np. kałem, moczem, wymiocinami albo wydzieliną z rany, traktuje się jako materiał potencjalnie zakaźny. Dlatego umieszcza się ją w worku koloru czerwonego, zgodnie z procedurą segregacji bielizny skażonej biologicznie stosowaną w placówkach ochrony zdrowia i opieki długoterminowej. Chodzi tu nie tylko o porządek, ale głównie o bezpieczeństwo epidemiologiczne: ochronę opiekuna, pralni, innych pacjentów i całego środowiska pracy. W praktyce taka bielizna nie powinna być otrzepywana, przytulana do fartucha ani odkładana na podłogę. Najlepiej zwinąć ją zabrudzoną stroną do środka, ograniczyć kontakt z ciałem i od razu włożyć do właściwego worka. Moim zdaniem to jedna z tych zasad, które wydają się drobiazgiem, a naprawdę mocno ograniczają przenoszenie drobnoustrojów. Opiekun powinien też użyć rękawiczek, a w razie ryzyka zachlapania również fartucha ochronnego. Po zakończeniu czynności obowiązkowa jest higiena rąk i dezynfekcja powierzchni, jeżeli doszło do zabrudzenia otoczenia pacjenta.
Wybór worka niebieskiego, czarnego albo żółtego zwykle wynika z pomylenia różnych systemów segregacji. W opiece medycznej kolory nie są dekoracją, tylko informacją dla personelu, pralni i osób odbierających materiał skażony. Bielizna pościelowa zabrudzona wydalinami pacjenta nie jest zwykłą bielizną do prania, bo może zawierać bakterie, wirusy, grzyby oraz pasożyty. Właśnie dlatego nie powinna trafić do worka przeznaczonego na materiał czysty, standardowy lub komunalny. Czarny kolor kojarzy się często z odpadami bytowymi, ale pościel zabrudzona kałem czy moczem nie może być traktowana jak zwykłe śmieci, bo nadal jest bielizną do procesu pralniczo-dezynfekcyjnego, a nie odpadem komunalnym. Żółty worek bywa kojarzony z odpadami medycznymi zakaźnymi, i tu łatwo się złapać na skrócie myślowym: skażone znaczy żółte. Jednak pytanie dotyczy bielizny pościelowej, a nie igieł, opatrunków czy odpadów medycznych. Niebieski kolor w wielu procedurach dotyczy innego rodzaju bielizny albo materiałów nieskażonych, więc zastosowanie go przy wydalinach stworzyłoby ryzyko błędnego transportu i niewłaściwego postępowania w pralni. Z mojego doświadczenia najlepiej zapamiętać zasadę praktycznie: jeśli bielizna jest zabrudzona materiałem biologicznym pacjenta, opiekun działa jak przy potencjalnym źródle zakażenia, czyli używa środków ochrony osobistej, nie strzepuje pościeli i wkłada ją do czerwonego worka. To jest proste, ale bardzo ważne dla kontroli zakażeń.