Przejdź do głównej treści

Kwalifikacja: MED.14 - Świadczenie usług medyczno-pielęgnacyjnych i opiekuńczych osobie chorej i niesamodzielnej

Zawód: Opiekun medyczny

Kategorie: Choroby i niepełnosprawność Profilaktyka odleżyn i ułożenie

Słowa kluczowe: Balkonik rehabilitacyjny Choroba zwyrodnieniowa stawów - opieka Profilaktyka upadków w domu Wózek inwalidzki

79-letnia pacjentka cierpi na zaawansowaną chorobę zwyrodnieniową ze zmianami w dużych stawach kończyn dolnych. W tej sytuacji w przemieszczaniu się na dalszą odległość, należy zapewnić podopiecznej

A. sprzęt ślizgowy.
B. wózek inwalidzki.
C. aparat ortopedyczny.
D. obuwie ortopedyczne.
W tej sytuacji najlepszym wyborem jest wózek inwalidzki, bo pacjentka ma zaawansowaną chorobę zwyrodnieniową dużych stawów kończyn dolnych, czyli najczęściej bioder, kolan, czasem też stawów skokowych. Przy dalszych odległościach chodzenie może powodować silny ból, przeciążenie stawów, szybkie męczenie się i większe ryzyko upadku. Wózek inwalidzki nie oznacza od razu rezygnacji z aktywności, tylko jest środkiem pomocniczym dobranym do realnych możliwości chorej. W praktyce pacjentka może nadal chodzić na krótkich dystansach, np. po pokoju czy do łazienki, jeśli jest to bezpieczne, a na dłuższe trasy, np. do poradni, na spacer po korytarzu placówki albo transport na badanie, korzystać z wózka. Zgodnie z dobrą praktyką opiekun powinien zadbać o bezpieczeństwo: sprawdzić hamulce, podnóżki, stabilne posadzenie pacjentki, wygodne ułożenie kończyn i asekurację podczas przesiadania. Moim zdaniem to jest bardzo ważne, bo w opiece nie chodzi tylko o to, żeby pacjentkę przemieścić, ale żeby zrobić to bez bólu, stresu i bez niepotrzebnego ryzyka urazu.
Przy zaawansowanej chorobie zwyrodnieniowej dużych stawów kończyn dolnych trzeba myśleć przede wszystkim o odciążeniu bolesnych stawów i bezpiecznym pokonywaniu dystansu. Aparat ortopedyczny może być przydatny w wybranych sytuacjach, na przykład przy niestabilności stawu, niedowładzie, deformacji kończyny albo po określonych urazach. Nie jest jednak typowym sprzętem do przemieszczania osoby starszej na dalszą odległość, zwłaszcza gdy problemem jest ból zwyrodnieniowy bioder czy kolan i ograniczona wydolność chodu. Sam aparat nie skróci dystansu ani nie zmniejszy zmęczenia tak skutecznie jak wózek. Sprzęt ślizgowy, czyli na przykład mata lub deska ślizgowa, służy głównie do transferu pacjenta: z łóżka na wózek, z wózka na fotel, ewentualnie do przesuwania w łóżku. To pomoc przy przemieszczaniu na krótkim odcinku i w konkretnych czynnościach pielęgnacyjnych, a nie środek transportu po korytarzu czy na zewnątrz. Obuwie ortopedyczne może poprawić ustawienie stóp, stabilność i komfort chodzenia, ale przy zaawansowanych zmianach w dużych stawach nie wystarczy do bezpiecznego pokonywania większych dystansów. Typowy błąd polega na tym, że wybiera się sprzęt kojarzony ogólnie z narządem ruchu, zamiast dobrać pomoc do konkretnego celu. Tutaj celem jest dalsze przemieszczanie, ograniczenie bólu i profilaktyka upadków, dlatego najbardziej uzasadniony jest wózek inwalidzki.

Wymagane logowanie

Ocenianie trudności pytań jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się, aby skorzystać z pełni możliwości platformy.

Twoja ocena pomoże innym uczniom w przygotowaniu do egzaminu, a Tobie pozwoli na dostęp do spersonalizowanych statystyk.

Zgłoś błąd w pytaniu

Rozwiń sekcję i zmień pole, którego dotyczy błąd. Wysłane zostaną tylko zmienione sekcje.

Błędna kwalifikacja
Błąd w treści pytania
Błąd w treści odpowiedzi
Błąd w obrazie
Dane kontaktowe (opcjonalnie)
Podaj email, jeśli chcesz otrzymać informację o rozpatrzeniu zgłoszenia.

Potwierdzenie

Informacja