Którą z wymienionych informacji o chorym należy bezwzględnie przekazać pielęgniarce?
Zaczerwienienie skóry na piętach trzeba bezwzględnie przekazać pielęgniarce, bo może to być wczesny objaw tworzącej się odleżyny, najczęściej w stopniu I. Pięty są miejscem szczególnie narażonym na ucisk, zwłaszcza u chorego leżącego, słabo poruszającego nogami, odwodnionego, niedożywionego albo z zaburzeniami krążenia. W praktyce taka zmiana nie powinna być traktowana jako zwykłe otarcie. Trzeba odciążyć pięty, sprawdzić ułożenie chorego, stan skóry w innych punktach ucisku, np. kość krzyżowa, łopatki, łokcie, oraz zgłosić obserwację osobie uprawnionej do oceny stanu pacjenta. Z mojego doświadczenia takie małe zaczerwienienie bywa lekceważone, a potem robi się problem, bo uszkodzenie skóry pogłębia się bardzo szybko. Dobra praktyka to szybka informacja dla pielęgniarki, dokumentowanie obserwacji zgodnie z zasadami placówki, zmiana pozycji, stosowanie udogodnień przeciwodleżynowych i unikanie masowania zaczerwienionego miejsca, bo można dodatkowo uszkodzić tkanki.
W tym pytaniu kluczowe jest rozróżnienie informacji pilnej klinicznie od informacji organizacyjnej albo po prostu pozytywnej obserwacji. Chęć spożywania wszystkich posiłków jest ważną wiadomością w całościowej opiece, bo żywienie wpływa na gojenie ran, odporność i ogólną kondycję pacjenta, ale sama w sobie nie oznacza nagłego zagrożenia. Można ją odnotować lub przekazać przy raporcie, jednak nie ma takiej pilności jak objaw uszkodzenia skóry. Zabrudzona bielizna osobista też wymaga reakcji, bo trzeba zadbać o higienę, komfort, godność pacjenta i profilaktykę podrażnień skóry. Najczęściej jest to jednak czynność mieszcząca się w zakresie opieki higienicznej opiekuna medycznego. Oczywiście, gdyby zabrudzenie wynikało z nagłej biegunki, krwawienia, nietrzymania moczu z podrażnieniem skóry albo powtarzało się bardzo często, wtedy informacja dla pielęgniarki byłaby zasadna. Łatwe nawiązywanie kontaktu z personelem to dobra wiadomość z obszaru komunikacji i adaptacji chorego, ale nie jest sygnałem alarmowym. Typowy błąd polega na tym, że wybiera się odpowiedź związaną z codzienną opieką, a nie tę, która wskazuje ryzyko powikłania. Zaczerwienienie pięt sugeruje początek odleżyny, dlatego wymaga szybkiego zgłoszenia, oceny pielęgniarskiej i wdrożenia profilaktyki przeciwodleżynowej.