Opiekując się osobą niesamodzielną w jej domu, opiekun powinien
W tej sytuacji opiekun powinien zadbać o czystą bieliznę pościelową podopiecznej, bo jest to typowa czynność pielęgnacyjno-higieniczna wykonywana w domu osoby niesamodzielnej. Zmiana pościeli wpływa nie tylko na wygodę, ale też na profilaktykę zakażeń, odparzeń i odleżyn. Brudna, wilgotna albo pofałdowana pościel może drażnić skórę, szczególnie u osoby leżącej, z nietrzymaniem moczu lub nadmierną potliwością. W praktyce opiekun powinien przygotować czystą poszewkę, prześcieradło i podkład, zadbać o higienę rąk, użyć rękawiczek gdy jest kontakt z wydalinami, a brudną bieliznę odłożyć w wyznaczone miejsce. Ważne jest też ułożenie prześcieradła bez zagnieceń, bo takie niby drobiazgi potrafią potem robić duży problem dla skóry. Moim zdaniem to jedna z podstawowych czynności, która pokazuje jakość opieki. Przy okazji zmiany pościeli można dyskretnie obserwować stan skóry, samopoczucie podopiecznej i zgłosić rodzinie lub pielęgniarce niepokojące objawy, np. zaczerwienienie, wilgotne zmiany czy otarcia.
W opiece domowej bardzo łatwo pomylić czynności pielęgnacyjne z procedurami medycznymi, bo wszystkie dotyczą przecież zdrowia podopiecznego. Trzeba jednak trzymać się zakresu kompetencji i zasad bezpieczeństwa. Sprawdzanie poziomu glukozy glukotestem wiąże się z nakłuciem skóry, kontaktem z krwią, właściwą dezynfekcją, interpretacją wyniku i dalszym postępowaniem przy hipo- albo hiperglikemii. Bez odpowiedniego upoważnienia, przeszkolenia i procedury nie powinno być traktowane jak zwykła czynność opiekuńcza. Podobnie zmiana opatrunku na odleżynie w okolicy kości krzyżowej nie jest tylko przełożeniem gazika. To wymaga oceny rany, zasad aseptyki, doboru materiału opatrunkowego, obserwacji wysięku, zapachu, martwicy i objawów zakażenia. Takie działania należą do personelu medycznego, zwykle pielęgniarki, ewentualnie są wykonywane według ścisłego zlecenia i procedury. Karmienie przez zgłębnik założony do żołądka także jest obarczone ryzykiem, np. zachłyśnięcia, przemieszczenia zgłębnika, niedrożności, biegunki czy podania nieodpowiedniej ilości preparatu. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś uznaje: skoro opiekun karmi i pomaga choremu, to może karmić każdą drogą. A tak nie jest. Bezpieczna opieka to nie robienie wszystkiego samemu, tylko wykonywanie czynności dopuszczonych dla opiekuna i zgłaszanie spraw medycznych pielęgniarce, lekarzowi lub rodzinie zgodnie z ustalonym planem opieki.