Podczas wymiany dwuczęściowego cewnika zewnętrznego po umyciu i osuszeniu prącia należy
W dwuczęściowym cewniku zewnętrznym najpierw zakłada się element mocujący, czyli pasek z klejem wokół prącia, a dopiero potem nasuwa i umocowuje na nim sam cewnik. Ważne jest też zostawienie około 2 cm wolnej przestrzeni między żołędzią a ujściem cewnika. Ten odstęp nie jest przypadkowy: zabezpiecza ujście cewki moczowej przed uciskiem, podrażnieniem i zaleganiem moczu bezpośrednio przy żołędzi. Moim zdaniem to jeden z tych szczegółów, które w praktyce naprawdę robią różnicę, bo źle założony cewnik zewnętrzny może szybko spowodować otarcia, macerację skóry, przeciek moczu albo nawet miejscowy stan zapalny. Przed założeniem trzeba umyć i dokładnie osuszyć skórę, bo wilgoć osłabia przyczepność kleju i sprzyja odparzeniom. Nie wolno owijać paska zbyt ciasno, żeby nie zaburzyć krążenia. Po założeniu warto sprawdzić, czy mocz swobodnie odpływa do worka, dren nie jest zagięty, a pacjent nie zgłasza bólu, pieczenia albo uczucia ucisku. To jest zgodne z dobrą praktyką pielęgnacyjną przy nietrzymaniu moczu i stosowaniu zewnętrznych systemów odprowadzania moczu.
Przy wymianie cewnika zewnętrznego łatwo pomylić samą kolejność czynności albo uznać, że najważniejsze jest po prostu szczelne założenie sprzętu. W praktyce to za mało. Jeżeli cewnik zostanie umieszczony tak, że jego ujście przylega bezpośrednio do żołędzi, może dojść do ucisku okolicy ujścia cewki moczowej, podrażnienia skóry i zaburzenia swobodnego odpływu moczu. Taki sposób zakładania wygląda może na bardziej szczelny, ale jest to myślenie dość zdradliwe. Cewnik zewnętrzny nie powinien działać jak ciasna nasadka na żołądź, tylko jak bezpieczny lejek odprowadzający mocz do drenu i worka. Również zakładanie cewnika przed użyciem paska klejącego jest niewłaściwe w przypadku zestawu dwuczęściowego, bo pasek stanowi element mocujący i powinien być przyklejony najpierw na suchą skórę prącia. Dopiero na nim stabilizuje się cewnik. Jeśli odwróci się kolejność, mocowanie może być słabsze, nierówne i łatwiej o zsunięcie, przeciekanie albo skręcenie cewnika. Częsty błąd wynika z przekonania, że klej służy tylko do dodatkowego zabezpieczenia na końcu. Tutaj jest inaczej. Pasek jest podstawą mocowania. Trzeba też pamiętać, aby nie owijać go zbyt mocno, bo ucisk może pogorszyć ukrwienie skóry i powodować obrzęk. Dobre założenie cewnika zewnętrznego to higiena, sucha skóra, prawidłowa kolejność, około 2 cm odstępu od żołędzi i kontrola odpływu moczu po zakończeniu czynności.