Pacjentka leżąca, z powodu założonego opatrunku, ma ograniczony zakres ruchów prawej kończyny górnej. Zdejmowanie górnej części piżamy należy rozpocząć od
Zdejmowanie górnej części piżamy u pacjentki z ograniczeniem ruchomości prawej kończyny górnej należy rozpocząć od lewej kończyny, czyli od kończyny sprawniejszej. To jest bardzo ważna zasada pielęgnacyjna: przy rozbieraniu najpierw uwalnia się stronę zdrową lub mniej ograniczoną, a kończynę chorą, bolesną, po urazie albo z opatrunkiem zostawia się na koniec. Dzięki temu nie ciągniemy materiału przez miejsce zabezpieczone opatrunkiem, nie zwiększamy bólu i nie ryzykujemy przesunięcia opatrunku. Moim zdaniem to jedna z tych zasad, które w praktyce naprawdę ułatwiają pracę, bo pacjent mniej się stresuje i łatwiej współpracuje. Trzeba też pamiętać o asekuracji ręki z ograniczonym zakresem ruchu, spokojnym tempie, osłonięciu ciała pacjentki dla zachowania intymności oraz obserwacji skóry i opatrunku. Przy zakładaniu piżamy robimy odwrotnie: zaczynamy od kończyny chorej lub ograniczonej, a kończynę sprawniejszą wkładamy na końcu. To zgodne z dobrą praktyką opiekuńczą i zasadą minimalizowania bólu oraz niepotrzebnego przemieszczania chorej kończyny.
W tej sytuacji kluczowe jest rozróżnienie zasad rozbierania i ubierania osoby z ograniczoną sprawnością jednej kończyny. Pacjentka ma ograniczony zakres ruchów prawej kończyny górnej z powodu opatrunku, więc tej strony nie powinno się nadmiernie poruszać ani naciągać materiału piżamy w jej kierunku. Rozpoczynanie zdejmowania od prawej kończyny mogłoby wydawać się logiczne, bo to właśnie ona wymaga uwagi, ale w praktyce jest to pomylenie zasad. Od strony chorej zaczyna się zwykle przy zakładaniu odzieży, natomiast przy zdejmowaniu zaczynamy od strony zdrowej, czyli tutaj od lewej. Próba zdejmowania piżamy z obu kończyn jednocześnie jest mało bezpieczna i niewygodna, szczególnie u osoby leżącej. Może prowadzić do szarpania tkaniny, utraty kontroli nad kończyną, odsłonięcia pacjentki i naruszenia jej komfortu. Zaczynanie od głowy też nie jest właściwe, bo zanim materiał przejdzie przez głowę, rękawy nadal ograniczają ruchy kończyn, a to może wymuszać unoszenie lub rotację prawej ręki. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś skupia się tylko na tym, gdzie jest problem, zamiast pomyśleć o kolejności technicznej czynności. Dobra praktyka opiekuńcza mówi: zdejmuj od kończyny sprawniejszej, zakładaj od kończyny chorej. Prosto, ale trzeba to sobie utrwalić.