Kwalifikacja: SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej

Wiele osób błędnie uważa, że podczas napadu drgawek należy chwycić chorego za rękę lub próbować unieruchomić jego kończyny – jednak to niestety dość niebezpieczne podejście. Przede wszystkim, takie działania mogą prowadzić do poważnych urazów, np. złamań kości, zwichnięć lub uszkodzenia stawów, bo mięśnie pracują wtedy niekontrolowanie silnie i żadna siła człowieka nie zatrzyma drgawek. Z kolei próba zabezpieczenia języka, na przykład przez wkładanie czegokolwiek do ust, to jedna z najgroźniejszych pomyłek. Moim zdaniem ten mit jest wyjątkowo trudny do wykorzenienia – niestety, wsadzając rękę lub inny przedmiot, można doprowadzić do zadławienia, wybicia zębów, a nawet uszkodzenia jamy ustnej. Nie ma też sensu podtrzymywanie chorego za rękę, bo to nie chroni przed upadkiem czy uderzeniem głowy, a wręcz może sprawić, że osoba dozna dodatkowych obrażeń z powodu nienaturalnych naprężeń ciała. Często ludzie chcą "coś robić", ale zapominają, że pierwsza pomoc to przede wszystkim ochrona przed czynnikami zewnętrznymi – czyli odsunięcie mebli, podłożenie czegoś miękkiego pod głowę, zapewnienie bezpiecznej przestrzeni. Dobre praktyki wskazują, że nie należy też próbować wstrzymywać drgawek, bo to nie ma żadnego wpływu na czas trwania napadu, a może tylko pogorszyć sytuację. Właściwe postępowanie polega na biernej ochronie osoby chorej przed urazem, a nie aktywnej ingerencji w przebieg drgawek; dopiero po ustaniu drgawek oceniamy stan przytomności i oddechu. Wbrew pozorom, czasem najskuteczniejszą pomocą jest umiejętne "nicnierobienie" – ale z pełną świadomością, po co to robimy.