Kwalifikacja: SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej

Zagadnienie aktywizacji osób starszych bywa często mylone z szeroko pojętą opieką nad seniorami, jednak te pojęcia znacząco się różnią. W aktywizacji chodzi przede wszystkim o podtrzymywanie i wzmacnianie samodzielności, samodyscypliny oraz odpowiedzialności za własne zdrowie i życie. W praktyce, wszelkiego rodzaju działania edukacyjne dotyczące zachowań prozdrowotnych, profilaktyki, a także nauka radzenia sobie ze stresem są uznawane za fundament pracy z osobami w wieku geriatrycznym. To właśnie te elementy pozwalają osobom starszym lepiej zrozumieć swoje potrzeby, utrzymywać motywację do aktywności fizycznej oraz psychicznej, a także radzić sobie z trudnościami dnia codziennego. Typowym błędem jest przekonanie, że aktywizacja polega na wyręczaniu seniorów w podstawowych czynnościach życiowych poprzez zaangażowanie wolontariuszy do opieki. Takie podejście w rzeczywistości prowadzi często do tzw. bierności wyuczonej, czyli sytuacji, w której osoba starsza przestaje podejmować własne inicjatywy, bo czuje się niepotrzebna lub pozbawiona wpływu na własne życie. Branżowe standardy, np. publikacje Polskiego Towarzystwa Gerontologicznego oraz zalecenia Światowej Organizacji Zdrowia, jasno wskazują, że nadmierna opieka i wyręczanie w codziennych czynnościach hamują aktywizację i mogą nawet przyspieszać procesy inwolucyjne. Aktywizować to nie znaczy opiekować się biernie, lecz zachęcać do samodzielności, rozwijania kompetencji i radzenia sobie z wyzwaniami we własnym tempie. Moim zdaniem warto pamiętać, że prawdziwa aktywizacja to inwestycja w jakość życia seniora, a nie tylko w wygodę jego codziennego funkcjonowania.