Kwalifikacja: SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej
Zawód: Opiekun osoby starszej
Kategorie: Choroby i dolegliwości osób starszych Aktywizacja i wsparcie psychiczne
Dobierając zajęcia i metody motywowania podopiecznego z otępieniem do aktywnego spędzania czasu wolnego, opiekun powinien przede wszystkim rozpoznać u tego podopiecznego
Odpowiedzi
Informacja zwrotna
Wybrałeś odpowiedź z naciskiem na rozpoznanie deficytów poznawczych, czyli bardzo istotnego aspektu w opiece nad osobą z otępieniem. W praktyce to jest absolutna podstawa – zanim zaplanujesz jakąkolwiek aktywność, trzeba najpierw sprawdzić, na jakim poziomie funkcjonowania intelektualnego i poznawczego jest podopieczny. Ktoś z zaawansowanym otępieniem będzie potrzebował zupełnie innych stymulacji niż osoba z łagodnymi objawami – czasem nawet proste zadania mogą być za trudne albo wręcz frustrujące. To się wiąże z dobrymi praktykami geriatrii i opieki nad osobami starszymi: wszystko robimy indywidualnie, dostosowując się do aktualnych możliwości, a nie oczekiwań. Moim zdaniem rozpoznanie deficytów poznawczych pozwala unikać wielu typowych pułapek – nie angażujemy osoby w coś ponad jej siły, ale też nie traktujemy jej jak „roślinki”, tylko dobieramy zajęcia rozwijające, a przy okazji dobrze wpływające na samopoczucie. Przykładowo, jeśli ktoś ma problemy z pamięcią krótkotrwałą, lepiej postawić na powtarzalne, proste czynności jak układanie klocków czy wspólne śpiewanie, a nie na naukę nowych, skomplikowanych gier. Branżowe standardy, np. zalecenia Polskiego Towarzystwa Alzheimerowskiego, podkreślają właśnie takie podejście – najpierw diagnoza funkcjonowania poznawczego, potem planowanie aktywności. Warto też pamiętać, że to się zmienia w czasie i trzeba co jakiś czas oceniać na nowo, jak podopieczny sobie radzi. Takie podejście naprawdę przynosi lepsze efekty i mniej stresu dla wszystkich.