Kwalifikacja: SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej

W praktyce opieki nad pacjentem po hospitalizacji łatwo się pomylić, wybierając dokumenty, które mogą wydawać się odpowiednim źródłem zaleceń dietetycznych. Recepta lekarska najczęściej zawiera wyłącznie listę przepisanych leków, dawki, czas stosowania – ewentualnie drobne uwagi dotyczące przyjmowania leków z posiłkiem, ale to nie są szczegółowe zalecenia żywieniowe. Skierowanie na konsultacje specjalistyczne też nie zawiera informacji o diecie – jego celem jest umożliwienie dalszej diagnostyki czy leczenia przez innego lekarza, zupełnie nie dotyczy bieżącego prowadzenia diety. Karta badań diagnostycznych, jak sama nazwa wskazuje, opisuje tylko wyniki wykonanych testów czy analiz (np. morfologię, poziom elektrolitów), a nie odnosi się do codziennego żywienia. Mylenie tych dokumentów ze źródłem zaleceń dietetycznych wynika często z przekonania, że wszystko, co dostaje się od lekarza lub szpitala, musi być kompletne – a to nieprawda. Standardy opieki wymagają, żeby zalecenia dietetyczne były jasno opisane właśnie w karcie informacyjnej leczenia szpitalnego, bo to jedyny dokument, który podsumowuje całościowo przebieg leczenia i dalsze wskazania. W praktyce ignorowanie tego standardu prowadzi do chaosu i dezorientacji wśród pacjentów i ich rodzin. Warto więc zawsze wiedzieć, gdzie szukać konkretnych informacji i nie sugerować się tym, co może wydawać się logiczne – bo, szczerze mówiąc, zdrowy rozsądek czasem zawodzi, gdy chodzi o dokumentację medyczną.