Kwalifikacja: SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej

Wiele osób zakłada, że każda aktywność fizyczna będzie dobra dla osób z osteoporozą, bo „ruch to zdrowie”. Niestety, w przypadku tej choroby nie wszystkie ćwiczenia są bezpieczne. Bieganie, narciarstwo zjazdowe czy intensywny aerobik rzeczywiście mogą poprawiać ogólną sprawność, ale jednocześnie mocno obciążają stawy oraz zwiększają ryzyko upadków i urazów – szczególnie złamań, które są dramatycznym problemem u osób z kruchymi kośćmi. Podobnie chodzenie po schodach czy narciarstwo biegowe wymaga dobrej koordynacji i sprawności mięśni, a przy osłabionej strukturze kości łatwo o kontuzję. Jeszcze gorzej, jeśli ktoś próbuje robić dynamiczne skłony do przodu czy taniec wymagający gwałtownych ruchów – to może prowadzić do kompresyjnych złamań kręgów, na które osoby z osteoporozą są szczególnie narażone. Myślę, że częstym błędem jest tu mylenie aktywności wzmacniających kości z tymi, które po prostu obciążają układ ruchu. W praktyce, przy osteoporozie trzeba przede wszystkim unikać ćwiczeń z dużym ryzykiem utraty równowagi i upadku – to jest absolutny standard w zaleceniach Polskiego Towarzystwa Osteoporozowego czy Amerykańskiej Fundacji Osteoporozy. Zdecydowanie lepiej postawić na aktywności, które są bezpieczne, łatwe do kontrolowania, a jednocześnie pozwalają na systematyczny ruch i wzmacnianie mięśni. To właśnie takie podejście ułatwia codzienne funkcjonowanie i minimalizuje ryzyko powikłań. Dlatego wybierając ćwiczenia, trzeba zawsze myśleć o realnym bezpieczeństwie, a nie tylko o teoretycznej korzyści z ruchu.