Kwalifikacja: SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej

Wiele osób przy pierwszym zetknięciu z opieką nad osobą leżącą skupia się na kwestii skóry – na przykład boi się odparzeń czy otarć naskórka. To oczywiście są zagrożenia, ale sama technika nacierania pleców i pośladków nie jest skierowana bezpośrednio na ich zapobieganie. Odparzenia pojawiają się najczęściej w fałdach skórnych, pod pieluchą czy przy zbyt długim kontakcie skóry z wilgocią, a nie tam gdzie standardowo wykonuje się masaż. Otarcia natomiast wynikają głównie z tarcia skóry o podłoże lub o pościel przy nieumiejętnych zmianach pozycji. Tak więc nacieranie nie chroni przed tymi problemami – tu liczy się raczej odpowiednia technika podnoszenia, właściwa higiena i stosowanie preparatów ochronnych. Jeśli chodzi o ułatwienie odkrztuszania, to jest to typowy cel masażu klatki piersiowej, a nie pleców i pośladków. Masaż tych okolic nie wpływa bezpośrednio na wydzielinę w drogach oddechowych. Owszem, można mówić szerzej o poprawie ukrwienia skóry, ale samo ukrwienie nie jest jedynym celem – chodzi właśnie o zapobieganie odleżynom poprzez stymulację mikrokrążenia. Częsty błąd myślowy to utożsamianie wszystkich zabiegów pielęgnacyjnych z profilaktyką każdej możliwej dolegliwości skóry, co w praktyce niestety nie działa. Nacieranie to nie uniwersalny środek na wszystko, tylko konkretny element przeciwdziałania odleżynom zgodnie ze standardami opieki długoterminowej. W praktyce trzeba dobrze rozumieć po co jest wykonywany dany zabieg i do jakich celów – i tu nacieranie pleców i pośladków to zawsze pierwsza linia obrony przed odleżynami, a dopiero w dalszej kolejności, pośrednio, poprawa ukrwienia skóry. Bez zrozumienia tej różnicy można popełnić masę błędów pielęgnacyjnych.