Kwalifikacja: SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej

W schizofrenii objawy dzielimy na pozytywne i negatywne, co jest bardzo istotne z punktu widzenia diagnostyki i dalszego leczenia. Urojenia owładnięcia, halucynacje słuchowe czy urojenia tożsamości religijnej to typowe przykłady objawów pozytywnych, czyli takich, które są „dodatkowe” względem normalnego funkcjonowania psychiki. Objawy pozytywne to te, które polegają na występowaniu zjawisk, których nie obserwujemy u osób zdrowych – właśnie jak halucynacje (np. słyszenie głosów), czy urojenia (błędne, silnie utrzymywane przekonania niepodzielane przez otoczenie). Wielu początkujących myli objawy pozytywne z negatywnymi, co prowadzi do błędnych wniosków diagnostycznych, bo wydaje się, że schizofrenia to przede wszystkim „dziwne zachowania” albo „niestandardowe myśli”. Tymczasem objawy negatywne, takie jak spłycenie reakcji emocjonalnych, są subtelniejsze, ale często bardziej upośledzają codzienne funkcjonowanie pacjenta. Urojenia owładnięcia czy religijne to mocne i łatwo zauważalne objawy, ale nie są one objawami negatywnymi – nie świadczą o „zaniku” normalnych cech, tylko o pojawieniu się czegoś nowego, patologicznego. Podobnie z halucynacjami – to dodatek do przeżyć pacjenta, nie ich utrata. Mylenie tych pojęć często wynika z braku praktyki klinicznej albo ze zbyt ogólnego podejścia do tematu, co w realnych warunkach może utrudnić wybór odpowiedniego leczenia i wsparcia dla chorego. W najlepszych praktykach psychiatrycznych przyjęło się, że kluczowe jest precyzyjne różnicowanie tych grup objawów, bo od tego zależy efektywność terapii i prognozy dla pacjenta. Warto o tym pamiętać na każdym etapie pracy z osobami z zaburzeniami psychotycznymi.