Kwalifikacja: SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej

W pierwszej pomocy bardzo ważne jest prawidłowe określenie czasu, przez który sprawdzamy oddech u osoby nieprzytomnej. Często można spotkać się z poglądem, że bezpieczniej jest poświęcić na to więcej czasu – np. 15, 20 czy nawet 25 sekund – jednak takie podejście jest niezgodne z aktualnymi wytycznymi i może prowadzić do bardzo poważnych konsekwencji. Przedłużanie tej czynności wynika z obawy, że w krótszym czasie nie zauważymy oddechu lub pomylimy się w ocenie. To dość powszechny błąd, szczególnie u osób, które nie mają dużego doświadczenia w udzielaniu pierwszej pomocy. Niestety, zbyt długie sprawdzanie oddechu powoduje niepotrzebną zwłokę przed rozpoczęciem resuscytacji – a każda sekunda bez uciskania klatki piersiowej może obniżać szanse na przeżycie osoby poszkodowanej. Wytyczne Europejskiej Rady Resuscytacji i Polskiej Rady Resuscytacji podkreślają, że sprawdzanie oddechu nie powinno przekraczać 10 sekund, i to z bardzo praktycznych powodów: po pierwsze, czasami oddech może być bardzo słaby albo nieregularny, a dodatkowe sekundy nic tu nie zmienią – nie poprawią dokładności, ale wydłużą czas bezczynności. Po drugie, w stresie łatwo się zagapić lub po prostu nie zauważyć subtelnych oznak życia, więc przeciągając ten etap, często tylko komplikujemy sytuację. Moim zdaniem większość osób, które podają dłuższe czasy, kieruje się intuicją, a nie aktualną wiedzą. Być może wydaje się, że tak jest bezpieczniej, ale praktyka i badania pokazują, że krótkie, zdecydowane działanie jest znacznie lepsze. Warto wyrobić sobie odruch, by nie przekraczać 10 sekund – to jest czas, w którym można skutecznie, trzymając się dobrych praktyk, ocenić czy poszkodowany oddycha prawidłowo i w razie potrzeby niezwłocznie zacząć resuscytację.