Kąpiel z wykorzystaniem wanny pneumatycznej to typowy przykład zabiegu higienicznego, bo jej głównym celem jest zapewnienie czystości ciała podopiecznego, usunięcie potu, brudu czy zanieczyszczeń, a także poprawa samopoczucia. Takie kąpiele są często stosowane u osób z ograniczoną mobilnością – np. w domach opieki, szpitalach czy nawet w warunkach domowych, kiedy korzystanie ze zwykłej wanny byłoby niemożliwe albo niebezpieczne. Wanna pneumatyczna pozwala na wygodne i bezpieczne wykonanie kąpieli osobom leżącym lub bardzo słabym. Moim zdaniem, to świetne rozwiązanie, które naprawdę wyznacza standardy opieki nad seniorami czy osobami niepełnosprawnymi. Z mojego doświadczenia wynika, że właściwa higiena przekłada się na zapobieganie odleżynom, infekcjom skóry czy nawet poprawę nastroju podopiecznego. Branżowe wytyczne jasno wskazują, że taka kąpiel nie jest zabiegiem leczniczym, ani typowo rehabilitacyjnym – jej głównym zadaniem jest po prostu dbanie o czystość osoby, więc klasyfikujemy ją jako czynność higieniczną. Oczywiście, może mieć pozytywne efekty uboczne, ale priorytetem jest zachowanie higieny.
W praktyce opiekuńczej bardzo łatwo pomylić różne typy zabiegów związanych z kąpielą, szczególnie jeśli mamy do czynienia z osobami obłożnie chorymi czy starszymi. Często pojawia się przekonanie, że wykorzystanie specjalistycznego sprzętu, takiego jak wanna pneumatyczna, automatycznie podnosi rangę zabiegu do rehabilitacyjnego czy nawet leczniczego. Jednak zgodnie z zasadami opieki długoterminowej i branżowymi standardami, podstawowe kąpiele, nawet jeśli wykonywane są w sposób zaawansowany technicznie, klasyfikujemy jako zabiegi higieniczne. Celem takiej kąpieli jest przede wszystkim usunięcie zanieczyszczeń, potu i zapewnienie komfortu osobie leżącej – nie zaś leczenie konkretnej choroby czy wspieranie procesu rehabilitacji. Owszem, kąpiel w wannie pneumatycznej może poprawić krążenie czy ogólną sprawność skóry, ale samo wykonanie tej czynności nie jest wystarczającą podstawą do uznania jej za zabieg leczniczy lub rehabilitacyjny, które mają ściśle określone procedury, cele oraz często wykonuje je inny personel, np. fizjoterapeuci. Również pielęgnacyjny charakter kąpieli oznacza zazwyczaj działania skoncentrowane na długofalowym utrzymaniu zdrowia skóry, jak np. nawilżanie, natłuszczanie, masaże profilaktyczne czy specjalistyczna profilaktyka przeciwodleżynowa, a nie samą kąpiel. W mojej opinii, jednym z najczęstszych błędów jest mylenie higieny z procesem leczenia czy rehabilitacji, bo przecież higiena stanowi podstawę, ale nie jest jednoznaczna z działaniami terapeutycznymi. To rozróżnienie jest ważne zarówno dla opiekunów, jak i dla samego podopiecznego, ponieważ pozwala lepiej planować całościową opiekę i jasno określać zakres odpowiedzialności poszczególnych członków zespołu terapeutycznego.