Kwalifikacja: SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej

Wybór sprzętu wspomagającego chód dla osoby starszej z lekkim niedowładem kończyny dolnej oraz zaburzeniami równowagi to bardzo ważna sprawa. W praktyce często popełnia się błąd, wybierając zbyt mało stabilne rozwiązania, sądząc, że np. kula łokciowa czy laska inwalidzka wystarczą. Jednak oba te sprzęty dają podparcie tylko z jednej strony i wymagają od pacjenta sporej koordynacji, siły oraz dobrej równowagi – a przy niedowładzie i problemach z utrzymaniem stabilności to po prostu nie wystarcza. U wielu podopiecznych stosowanie laski kończy się niepewnością przy każdym kroku lub nawet ryzykiem upadku podczas manewrowania w mieszkaniu, gdzie często jest ciasno albo trzeba pokonać próg. Kula łokciowa niby daje trochę więcej stabilności, ale nadal to wsparcie jednostronne i wymaga nawet większej sprawności manualnej. Moim zdaniem, wybieranie tych rozwiązań wynika czasem z przekonania, że są wygodniejsze albo bardziej poręczne, jednak w przypadku realnych zaburzeń równowagi to po prostu mylna ocena potrzeb podopiecznego. Co do stabilizatora ortopedycznego, to on nie pomaga w utrzymaniu równowagi ani nie wspiera chodu – jego rola ogranicza się do unieruchomienia i ewentualnej ochrony stawów, więc nie rozwiązuje kwestii zaburzeń stabilności. W praktyce, jeśli zależy nam na możliwie bezpiecznym i komfortowym uruchamianiu osoby starszej w warunkach domowych, trzeba sięgać po sprzęt, który daje wsparcie z dwóch stron i minimalizuje ryzyko upadku. Takie rozwiązania rekomendują także fizjoterapeuci oraz standardy opieki nad osobami z ograniczoną mobilnością. Nie warto więc ulegać przekonaniu, że mniejsze czy bardziej „poręczne” urządzenia będą lepsze – w tym przypadku bezpieczeństwo zawsze powinno być na pierwszym miejscu.