Kwalifikacja: SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej

Wybór innej placówki niż dzienny dom pomocy społecznej w przypadku pani Janiny często wynika z nie do końca właściwej oceny jej rzeczywistych potrzeb oraz poziomu samodzielności. Warsztaty terapii zajęciowej są przeznaczone głównie dla osób z niepełnosprawnościami intelektualnymi lub ruchowymi, które wymagają intensywnej rehabilitacji społeczno-zawodowej. Tam skupia się na nauce praktycznych umiejętności, raczej nie jest to miejsce dla osób starszych, których główny problem to samotność i trudności z codziennymi posiłkami, a nie konieczność treningu zawodowego. Z kolei zakład opiekuńczo-leczniczy stanowi placówkę całodobową, do której kieruje się osoby przewlekle chore, leżące i wymagające stałej opieki medyczno-pielęgnacyjnej — tutaj osoba tak sprawna jak pani Janina zwyczajnie by się nie odnalazła, a wręcz mogłaby pogłębić poczucie wyobcowania. Bardzo często myli się też środowiskowe domy samopomocy z domami dziennego pobytu. Te pierwsze są ukierunkowane w głównej mierze na osoby chorujące psychicznie lub z zaburzeniami intelektualnymi, co wyklucza większość seniorów z typowymi potrzebami społecznymi. Często powtarza się błąd, wybierając placówkę zbyt specjalistyczną lub wymagającą skierowania i zaawansowanych wskazań medycznych. Najlepszą praktyką branżową jest dopasowanie rodzaju wsparcia do realnych problemów – a tu kluczowe są samotność, potrzeba relacji i pewnego wsparcia w czynnościach dnia codziennego. Dzienny dom pomocy społecznej właśnie takie wsparcie gwarantuje, nie naruszając niezależności osoby starszej i oferując bogaty program zajęć. Moim zdaniem warto zawsze analizować nie tylko zakres usług, ale i atmosferę oraz profil uczestników danej placówki – to często decyduje o prawdziwej satysfakcji podopiecznego i jakości jego życia.