Kwalifikacja: SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej

Wielu osobom może się wydawać, że Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie, Zakład Ubezpieczeń Społecznych albo Narodowy Fundusz Zdrowia są odpowiednie do składania wniosków o umieszczenie w domu pomocy społecznej, ale to jest nieporozumienie, które często wynika z podobieństwa nazw albo mylenia zakresu kompetencji tych instytucji. Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie choć faktycznie zajmuje się niektórymi formami wsparcia, jak np. organizacja domów pomocy społecznej na poziomie powiatu, to jednak nie przyjmuje wniosków bezpośrednio od osób zainteresowanych – ich rola zaczyna się później, już po otrzymaniu skierowania z OPS. Zakład Ubezpieczeń Społecznych z kolei zajmuje się przede wszystkim świadczeniami emerytalno-rentowymi, zasiłkami i ubezpieczeniem społecznym, a nie pomocą instytucjonalną czy organizacją pobytu w DPS. Narodowy Fundusz Zdrowia ma natomiast zupełnie inne kompetencje – dotyczy wyłącznie finansowania i organizacji świadczeń zdrowotnych w ramach opieki zdrowotnej, nie ma nic wspólnego z przyjmowaniem wniosków do DPS ani prowadzeniem procedury socjalnej. Często spotykam się z przekonaniem, że każda większa instytucja w systemie pomocy społecznej czy zdrowotnej powinna być w stanie załatwić wszystko, a to prowadzi do zamieszania i niepotrzebnego wydłużania procesu. Podstawowa dobra praktyka w tej branży mówi jasno: pierwszym krokiem jest zawsze lokalny Ośrodek Pomocy Społecznej, bo to oni mają obowiązek przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, zgromadzenia dokumentacji i rozpoczęcia procedury formalnej. Brak tej wiedzy prowadzi do typowych błędów proceduralnych, a czasem do zniechęcenia osób szukających wsparcia. Warto więc znać podział kompetencji w systemie – to ułatwia życie wszystkim, zarówno pracownikom socjalnym, jak i samym zainteresowanym.