Kwalifikacja: SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej

Wiele osób interpretuje punkty w skali Barthel zbyt dosłownie, co często prowadzi do błędów w ocenie faktycznych możliwości pacjenta. Odpowiedzi sugerujące, że pacjentka wymaga pomocy słownej lub fizycznej przy przemieszczaniu się – nawet jeśli ten niedowład połowiczy wydaje się poważny – nie oddają faktycznego znaczenia uzyskania 15 punktów w tej kategorii. Skala Barthel jest dość precyzyjna i jeśli ktoś dostaje maksymalną wartość punktową przy transferze, oznacza to, że potrafi całkowicie samodzielnie się przemieścić z łóżka na krzesło i odwrotnie, bez żadnej asysty. Moim zdaniem częsty błąd polega tu na tym, że opiekunowie czy nawet początkujący terapeuci mylą ocenę sprawności ogólnej z poszczególnymi punktami skali – a każdy element (np. przesiadanie, ubieranie, toaleta) oceniany jest oddzielnie i bardzo konkretnie. Jeżeli ktoś wymaga wyłącznie podpowiedzi, pomocy słownej czy nawet minimalnej asekuracji fizycznej – dostaje mniej punktów: 10, 5 lub nawet 0 przy zupełnym braku możliwości transferu. Stąd założenie, że osoba z niedowładem zawsze musi mieć pomoc, jest błędne – skala Barthel ocenia efekt, a nie samą diagnozę. Takie myślenie może prowadzić do niepotrzebnego ograniczania niezależności pacjenta, a nawet do planowania nieadekwatnej opieki. W praktyce, bazując na tej skali, planuje się zakres wsparcia – więc dokładne rozumienie i właściwe przypisanie punktacji jest bardzo istotne dla jakości opieki oraz późniejszych decyzji administracyjnych. Warto pamiętać, że Barthel to narzędzie oparte na obserwacji faktycznych umiejętności, a nie domysłach czy przewidywaniach co do stanu zdrowia.