Kwalifikacja: SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej

Częstym błędem podczas korzystania z termoforu jest napełnianie go wodą o zbyt niskiej lub zbyt wysokiej temperaturze, co może wynikać z niepełnej znajomości zasad bezpieczeństwa oraz fizjologii działania ciepła na organizm. Woda o temperaturze 30°C to praktycznie temperatura zbliżona do ludzkiego ciała lub nawet niższa – taki termofor nie odda efektywnie ciepła, a jego działanie będzie praktycznie niezauważalne, nie przyniesie ulgi w bólu ani nie rozluźni mięśni. Z kolei wybór 40°C wydaje się rozsądny, bo to już trochę cieplej, ale w praktyce taka temperatura okazuje się niewystarczająca – termofor bardzo szybko stygnie, przez co nie spełnia swojej funkcji, a użytkownik może być rozczarowany brakiem odczuwalnego efektu. Sporo osób błędnie zakłada, że im cieplejsza woda, tym lepiej, ale to nie do końca prawda. Woda o temperaturze 100°C, czyli wrzątek, to już nie tylko zagrożenie poważnym poparzeniem podczas nalewania czy przypadkowego uszkodzenia termoforu, ale wręcz łamanie podstawowych zasad bezpieczeństwa opieki i instrukcji producenta. Materiał termoforu może nie wytrzymać tak wysokiej temperatury i pęknąć, co grozi poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi. W praktyce, zarówno zbyt niska, jak i zbyt wysoka temperatura to przykład tzw. błędu proceduralnego. Moim zdaniem, często wynika to z pośpiechu albo niewiedzy, jak długo termofor ma trzymać ciepło albo z przekonania, że wrzątek zawsze daje lepszy efekt. Tymczasem standardy branżowe jasno wskazują na zakres ok. 60°C jako optymalny – zapewniający bezpieczeństwo i skuteczność terapii ciepłem. Warto pamiętać, że termofor to narzędzie pomocnicze, a nie główne źródło ciepła, dlatego lepiej stosować się do zaleceń, nawet jeśli komuś wydaje się, że wyższa temperatura to szybciej i mocniej. W opiece liczy się zdrowy rozsądek i trzymanie się sprawdzonych rozwiązań, a nie eksperymentowanie z temperaturą.