Kwalifikacja: SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej

W polskim systemie ochrony zdrowia skierowanie do lekarza specjalisty jest wymagane w większości przypadków, jednak są pewne wyjątki jasno określone przez przepisy i standardy Narodowego Funduszu Zdrowia. Wybór okulisty, onkologa czy gastrologa jako specjalistów niewymagających skierowania to bardzo częsty błąd, który wynika z mylnego przekonania, że wszystkie wizyty u lekarzy specjalistów są łatwo dostępne. Tymczasem w praktyce właśnie do okulisty, onkologa czy gastrologa nadal potrzebne jest skierowanie od lekarza podstawowej opieki zdrowotnej lub innego uprawnionego lekarza. Wynika to z potrzeby lepszego zarządzania ruchem pacjentów i wykorzystaniem ograniczonych zasobów w systemie publicznym. Tylko do kilku wybranych specjalistów, takich jak psychiatra, ginekolog, dermatolog i wenerolog, można zgłaszać się bezpośrednio – to wyraźnie określają rozporządzenia NFZ i ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. W przypadku okulisty czasem bywa zamieszanie, bo do leczenia np. wady wzroku w ramach medycyny pracy skierowanie nie jest wymagane, ale do poradni specjalistycznej już tak. Onkolog i gastrolog zawsze wymagają skierowania ze względu na konieczność potwierdzenia wskazań medycznych i odpowiedniego kierowania pacjentów. Warto zapamiętać te zasady, bo błędne rozumienie zasad dostępu do specjalistów prowadzi do niepotrzebnych rozczarowań i zamieszania przy rejestracji. Moim zdaniem, znajomość tych procedur to taka wiedza praktyczna, która bardzo się przydaje nie tylko w pracy np. opiekuna medycznego, ale też w codziennym życiu każdego z nas.