Kwalifikacja: SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej

Przyglądając się pozostałym propozycjom, można zauważyć, że każda z nich wiąże się z istotnymi błędami organizacyjnymi lub niezgodnością z dobrymi praktykami zawodu opiekuna. Praca w dni wolne jako wolontariusz, choć może wydawać się szlachetna, nie jest realnym rozwiązaniem w dłuższej perspektywie – prowadzi do wypalenia zawodowego i łamania podstawowych zasad BHP oraz przepisów prawa pracy. Opiekun ma prawo do odpoczynku, a jego obowiązki nie powinny się rozciągać na każdą wolną chwilę. Propozycja rozmowy z sąsiadami, by pełnili rolę opiekunów, jest ryzykowna i niezgodna z zasadami ochrony danych osobowych oraz odpowiedzialnością zawodową. Sąsiedzi nie mają formalnych uprawnień ani wiedzy, by zapewnić profesjonalną opiekę, a w razie problemów pojawia się pytanie: kto odpowiada za bezpieczeństwo podopiecznego? Z kolei wynajęcie prywatnej agencji i przesłanie rachunku rodzinie to rozwiązanie nieetyczne i mogące prowadzić do poważnych konfliktów – opiekun nie ma uprawnień do zaciągania zobowiązań finansowych w imieniu rodziny ani podopiecznego. W praktyce takie działania często kończą się sporami, a nawet interwencją instytucji nadzorczych. Typowym błędem myślowym prowadzącym do wyboru tych rozwiązań jest przekonanie, że odpowiedzialność za podopiecznego spoczywa wyłącznie na opiekunie lub że można przerzucić ją na otoczenie bez jasnych ustaleń. Tymczasem w branży opieki najważniejsza jest współpraca, komunikacja i zawieranie jasnych porozumień z rodziną. Takie podejście jest nie tylko bezpieczniejsze, ale też zgodne z obowiązującymi standardami pracy opiekuńczej.