Kwalifikacja: SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej

Rozważając wszystkie alternatywne propozycje, warto zauważyć, że w pracy z pacjentami w zaawansowanym stadium choroby nowotworowej nie wystarczy samo przekazanie informacji, a już na pewno nie można ograniczać się wyłącznie do rozmów z rodziną czy mechanicznego podtrzymywania postawy pacjenta bez uwzględnienia jego uczuć i potrzeb. Częsty błąd polega na tym, że personel medyczny skupia się jedynie na rodzinie, pomijając prawo chorego do informacji i samostanowienia. To niestety sprzeczne z etyką zawodową oraz z aktualnymi standardami opieki paliatywnej, które mówią wprost – podopieczny zawsze powinien być w centrum uwagi całego zespołu. Przekazywanie trudnych wieści bez wsparcia emocjonalnego jest nie tylko nieprofesjonalne, ale może prowadzić do głębokiego kryzysu psychicznego i poczucia opuszczenia. Z kolei skupianie się jedynie na podtrzymywaniu postawy, bez szczerej rozmowy o sytuacji zdrowotnej, to trochę takie budowanie iluzji i odbieranie pacjentowi prawa do własnych decyzji na ostatnim etapie życia. Niestety, czasem w praktyce zdarza się, że z obawy przed reakcją chorego, personel „chroni” go przed prawdą, ale tak naprawdę w ten sposób odbiera mu szansę na świadome pożegnanie czy uporządkowanie spraw osobistych. Z mojego punktu widzenia, prawdziwie profesjonalne podejście to takie, które łączy delikatność, szczerość i wszechstronne wsparcie. Tylko wtedy pacjent może poczuć się w pełni zaopiekowany, a jego godność zostaje zachowana do końca.