Kwalifikacja: SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej

W praktyce opieki paliatywnej interdyscyplinarny zespół powinien być skompletowany zgodnie z międzynarodowymi i krajowymi rekomendacjami. Do najważniejszych członków zalicza się lekarza, pielęgniarkę, psychologa, pracownika socjalnego i kapłana. Niestety, w wielu sytuacjach można spotkać się z nieprecyzyjnym rozumieniem tej tematyki. Częstym błędem jest przecenianie roli wolontariuszy czy logopedy – choć te osoby mogą wspierać zespół, nie są one kluczowymi, stałymi członkami kadry odpowiadającej za całościową opiekę. Logopeda bywa ważny w bardzo specyficznych przypadkach, na przykład przy problemach z mową po udarze, lecz nie stanowi rdzenia zespołu paliatywnego. Pedagog natomiast nie pojawia się w standardzie, a jego rola dotyczy raczej pracy z dziećmi, nie z dorosłymi pacjentami umierającymi. Psychiatra rzadko wchodzi w skład podstawowego zespołu, bo wsparcie psychologiczne jest realizowane przez psychologa, a psychiatrę angażuje się interwencyjnie. Sekretarka pełni funkcje administracyjne, a nie terapeutyczne. Trochę mylące bywają też odpowiedzi, gdzie zabrakło pracownika socjalnego – ten fachowiec jest niezbędny, bo rodziny bardzo często napotykają ogromne trudności formalne i materialne. Kapłan natomiast, choć pojawia się w różnych odpowiedziach, jest ważny, bo daje wsparcie duchowe, jednak samodzielnie nie może zastąpić reszty zespołu. Z mojego doświadczenia, gdy zabraknie któregoś z wymienionych kluczowych specjalistów, opieka robi się dziurawa – pacjent i rodzina nie otrzymują pełnego wsparcia, a przecież o to właśnie chodzi w opiece paliatywnej. Takie błędy wynikają często z uproszczonego myślenia, że wystarczy pomoc medyczna lub duchowa, a to nieprawda. Kompleksowe podejście jest absolutnie niezbędne i opiera się na modelu holistycznym.